Lucio Dalla — 1983 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "1983" van Lucio Dalla.
Songteksten
Le dieci del mattino e mi scoppia la testa
come se avessi bevuto una botte di vino
o fossi stato alla mia festa
apro la finestra ancora buio
butto un urlo per strada ma non risponde nessuno
il mio cuore si rotto come uno specchio si rotto
si rotto quel bellissimo orologio ti ricordi
come lo chiamavi tu il silenzio continua sono almeno le sette
apro la radio la tele le orecchie
ma nessuno trasmette
la stanza piena di animali sembrano zanzare
grosse come cani ma almeno i cani non sanno volare
forse qualcuno mi sente qualche vecchio amico mi sente
provo ad urlare cos forte
cos forte almeno mi sentissi tu che giorno che anno luned marted ma che vita
da una foto di mia madre comincia a parlare
dice «ti ricordi tuo padre come ci sapeva fare ?»
erano gli anni della guerra tutti col culo per terra
si mangiava coi cani ti ricordi a Bologna che festa
quando arrivarono gli americani
ehi nel '43 la gente partiva, partiva e moriva e non sapeva il perch
ma dopo due anni tutti quanti perfino i fascisti aspettavano
gli americani come a Riccione aspettano i turisti
e proprio te quella notte in piazza sulle spalle di tuo padre sembravi un re finiti i bombardamenti tutti a farsi i complimenti
erano tristi solo i morti e si mangiavano le mai
non perch erano morti ma perch non si svegliavano domani
ti ricordi quella bruna come era triste perch sapeva di non vedere
i razzi sulla luna — luna
i razzi sulla luna sono un fatto normale se ne vedono tanti
piantati in fila che sembrano alberi di natale
poi spostando il cannocchiale puoi dare un nome alle stelle
puoi giocare con tutto o con niente puoi giocarti anche la pelle
ma qualcosa ci manca e quel qualcosa ci stanca
ci stanca avere tutte queste cose che ci mancano se non le abbiamo pi incontri la gente e si annoia una congiura
poi li vedi come vivono in fretta forse la noia soltanto paura
una paura che offende che ogni mattina ci prende
la paura di essere ciccia da contare e che la vita la tua vita
non cambi pi che anno che giorno luned marted ma che vita
dal cielo cade un giornale nessuna novit
tutto sembra normale chi pu dire quanto durer
gira ancora la terra? chiss si fermer…
da che parte per la guerra scusi? giri un poco pi in l…
beh ci vediamo domani faccio due salti nel vento se mi sento
domani torno qua, perch
ehi '83 sei l come uno specchio ci fai sentire diversi nessuno sa perch
n meglio n peggio ma tutti quanti, perfino i pi tristi
aspettiamo di svegliarci insieme, di guardarci di toccarci e di guardarci
come non ci fossimo mai visti
e proprio te questa notte in piazza sulle spalle di nessuno sarai un re niente bombardamenti
Songtekstvertaling
Tien uur 's ochtends en M' n hoofd barst.
alsof ik een vat wijn dronk.
of ik was op mijn feestje geweest.
Ik open het raam nog donker
Ik schreeuw op straat, maar niemand antwoordt.
mijn hart is gebroken als een spiegel is gebroken
je brak dat mooie horloge.
zoals je het noemde de stilte gaat door het is minstens zeven
Ik open de radio de tele de oren
maar niemand zendt
de kamer vol met dieren ziet eruit als muggen.
zo groot als honden, maar honden kunnen tenminste niet vliegen.
misschien kan iemand me horen een oude vriend kan me horen
Ik probeer zo hard te schreeuwen.
Want sterk in ieder geval voelde ik je op welke dag welk jaar maandag marcheerde maar welk leven
van een foto van mijn moeder begint te praten
hij zegt: "weet je nog hoe je vader het vroeger deed ?»
het waren de jaren van oorlog allemaal met hun kont op de grond
hij At met honden. Weet je nog wat een feest in Bologna?
toen de Amerikanen aankwamen
in ' 43 zouden mensen weggaan, weggaan en sterven en ze wisten niet waarom.
maar na twee jaar wachtten zelfs de fascisten.
Amerikanen zoals in Riccione wachten op toeristen.
en alleen jij die nacht op het plein op de schouders van je vader je zag eruit als een koning klaar met de bomaanslagen allemaal om complimenten te maken
ze waren verdrietig alleen de doden en aten de nooit
niet omdat ze dood waren, maar omdat ze morgen niet wakker werden.
herinner je je die brunette nog hoe verdrietig ze was omdat ze wist dat ze niets kon zien?
Raketten op de Maan-Maan
Raketten op de maan zijn een normaal feit als je zoveel ziet.
geplant in een Rij die eruit ziet als kerstbomen
door de telescoop te verplaatsen kun je de sterren een naam geven.
je kunt spelen met alles of niets je kunt spelen met je huid ook
maar we missen iets en iets wat we moe worden
we worden het zat om al die dingen te hebben die we missen als we ze niet meer met mensen laten uitgaan en ons vervelen een samenzwering
dan zie je ze als ze snel leven misschien verveling alleen angst
een angst die beledigt dat ons elke ochtend neemt
de angst om dik te zijn om te tellen en dat leven je leven
verander niet meer dan jaar dan dag Maandag Mart maar welk leven
uit de hemel valt een krant zonder nieuws
alles lijkt normaal wie weet hoe lang het duurt
draait de aarde nog? Ik vraag me af of het dichtbij is.…
welke kant op voor de oorlog? draai een beetje meer in l…
ik zie je morgen. Ik doe twee sprongen in de wind als ik daar zin in heb.
Ik kom morgen terug.
Hé ' 83 je bent als een spiegel je laat ons anders voelen niemand weet waarom
N beter en slechter, maar allemaal, zelfs de droevigste
we wachten om samen wakker te worden, elkaar aan te raken en elkaar in de gaten te houden.
alsof we elkaar nog nooit gezien hadden.
en alleen jij vanavond op het plein op de schouders van niemand je zult een koning zijn geen bombardementen