Lucio Battisti — I giardini di marzo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I giardini di marzo" van Lucio Battisti.
Songteksten
Il carretto passava e quell'uomo gridava «gelati!»
Al ventuno del mese i nostri soldi erano già finiti
Io pensavo a mia madre e rivedevo i suoi vestiti
Il più bello era nero coi fiori non ancora appassiti
All'uscita di scuola i ragazzi vendevano i libri
Io restavo a guardarli cercando il coraggio per imitarli
Poi sconfitto tornavo a giocar con la mente e i suoi tarli
E la sera al telefono tu mi chiedevi
«Perchè non parli»
Che anno è
Che giorno è
Questo è il tempo di vivere con te
Le mie mani come vedi non tremano più
E ho nell'anima
In fondo all'anima cieli immensi
E immenso amore
E poi ancora ancora amore amor per te
Fiumi azzurri e colline e praterie
Dove corrono dolcissime le mie malinconie
L'universo trova spazio dentro me
Ma il coraggio di vivere quello ancora non c'è
I giardini di Marzo si vestono di nuovi colori
E le giovani donne in quel mese vivono nuovi amori
Camminavi al mio fianco e ad un tratto dicesti «tu muori»
Se mi aiuti son certa che io ne verrò fuori
Ma non una parola chiarì i miei pensieri
Continuai a camminare lasciandoti attrice di ieri
Che anno è
Che giorno è
Questo è il tempo di vivere con te
Le mie mani come vedi non tremano più
E ho nell'anima
In fondo all'anima cieli immensi
E immenso amore
E poi ancora ancora amore amor per te
Fiumi azzurri e colline e praterie
Dove corrono dolcissime le mie malinconie
L'universo trova spazio dentro me
Ma il coraggio di vivere quello ancora non c'è.
Songtekstvertaling
Het karretje passeerde en de man riep: "ijs!"De twintig eerste van de maand ons geld was al klaar, ik dacht aan mijn moeder en rivedevo zijn kleding, De mooiste was zwart met bloemen nog niet verdord Bij de uitgang van de school van de kids verkocht de boeken die ik had om te kijken naar hen, zoekende de moed te imiteren ze Dan, verslagen, ging terug om te spelen met de geest en de houtworm En in de avond op de telefoon waarmee je je hebt me gevraagd, "Waarom spreekt u niet" Die jaar van Die dag is Dit de tijd om te leven met jou, mijn handen zoals je ziet schrik ik van En ik in de ziel, In het diepst van mijn ziel luchten En onmetelijke liefde En dan zijn er nog de liefde, de liefde voor u, Rivieren in het blauw, en heuvels en vlaktes Waar lopen ze mijn zoete melancholie van Het universum vindt ruimte in mij, Maar de moed om te leven in wat er nog steeds is De tuinen van Maart kleden zich in nieuwe kleuren En jonge vrouwen in die maand live nieuwe liefdes u Liep aan mijn zijde is en u plotseling zei: "je sterft" Als je me helpen ik ben er zeker van dat ik zal komen, Maar niet een woord schraapte mijn gedachten Bleef ik lopen, waardoor je actrice van gisteren, Dat jaar, die dag is Dit de tijd om te leven met jou, mijn handen zoals je ziet schrik ik van En ik in de ziel, In het diepst van mijn ziel luchten En onmetelijke liefde En dan zijn er nog de liefde, de liefde voor u, Rivieren in het blauw, en de heuvels en vlaktes Waar lopen ze mijn zoete melancholie van Het universum vindt ruimte in mij, Maar de moed om te leven in wat er nog is er niet.