Lucio Battisti — La canzone del sole songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La canzone del sole" van Lucio Battisti.

Songteksten

Le bionde trecce, gli occhi azzurri e poi
Le tue calzette rosse
E l’innocenza sulle gote tue
Due arance ancor più rosse
E la cantina buia dove noi
Respiravamo piano
E le tue corse e l’eco dei tuoi no… oh no
Mi stai facendo paura
Dove sei stata, cosa hai fatto mai…
Una donna, donna dimmi
Cosa vuol dir sono una donna ormai
Ma quante braccia ti hanno stretto tu lo sai
Per diventar quel che sei…
Che importa tanto tu non me lo dirai… purtroppo…
Ma ti ricordi l’acqua verde e noi
Le rocce, bianco il fondo
Di che colore sono gli occhi tuoi
Se me lo chiedi non rispondo…
Oh mare nero…
Tu eri chiaro e trasparente come me…
Le biciclette abbandonate sopra il prato e poi
Noi due distesi all’ombra
Un fiore in bocca può servire sai
Più allegro tutto sembra
E d’improvviso quel silenzio tra noi
E quel tuo sguardo strano
Ti cade il fiore dalla bocca e poi
Oh no, ferma ti prego la mano…
Dove sei stata cosa hai fatto mai
Una donna, donna dimmi
Cosa vuol dir sono una donna ormai!
Io non conosco quel sorriso sicuro che hai
Non so chi sei, non so più chi sei
Mi fai paura oramai, purtroppo…
Ma ti ricordi le onde grandi e noi
Gli spruzzi e le tue grida
Cos'è rimasto in fondo agli occhi tuoi
La fiamma è spenta o è accesa
Oh mare nero…
Tu eri chiaro e trasparente come me…
Il sole quando sorge sorge piano e poi
La luce si diffonde tutta intorno a noi
Le ombre di fantasmi nella notte
Sono alberi e cespugli ancora in fiore
Sono gli occhi di una donna
Ancora pieni d’amore…

Songtekstvertaling

De blonde vlechten, de blauwe ogen en dan
Je rode sokken.
En onschuld op jullie goten.
Nog twee rode sinaasappels.
En de donkere kelder waar we
We ademde langzaam.
En je races en de echo van je nee ... oh nee
Je maakt me bang.
Waar ben je geweest, wat heb je ooit gedaan?…
Een vrouw, een vrouw vertel me
Wat bedoel je met Ik ben nu een vrouw
Maar hoeveel armen hebben ze je vastgehouden?
Om te worden wie je bent…
Wat maakt het zoveel uit dat je het me niet wilt vertellen... helaas…
Maar je herinnert je het groene water en ons
De rotsen, witte achtergrond
Welke kleur hebben je ogen?
Als je het mij vraagt, geef ik geen antwoord.…
O Zwarte Zee…
Je was helder en transparant, net als ik.…
De fietsen verlaten over het gazon en dan
Wij twee liggen in de schaduw.
Een bloem in de mond kan dienen Weet je
Vrolijker alles ziet er uit.
En plotseling die stilte tussen ons
En die rare blik van jou
De bloem valt uit je mond en dan
Oh nee, stop alsjeblieft je hand…
Waar ben je geweest, wat heb je ooit gedaan?
Een vrouw, een vrouw vertel me
Wat bedoel je, Ik ben nu een vrouw!
Ik ken je zelfverzekerde glimlach niet.
Ik weet niet wie je bent, Ik weet niet meer wie je bent.
Je maakt me nu bang, helaas.…
Maar je herinnert je de grote golven en wij
De spatten en je kreten
Wat er nog in je ogen zit
De vlam wordt gedoofd of aangestoken
O Zwarte Zee…
Je was helder en transparant, net als ik.…
Als de zon opkomt komt het langzaam op en dan
Het licht verspreidt zich over ons heen.
De schaduwen van geesten in de nacht
Zijn bomen en struiken nog in bloei
Zijn de ogen van een vrouw
Nog steeds vol liefde…