Lucio Battisti — Gelosa cara songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Gelosa cara" van Lucio Battisti.
Songteksten
Gelosa cara amica mia
È proprio un tarlo una malattia
Quella di non saper scordare
Ciò che da me non puoi sapere
Tutti i miei amori precedenti
Fanno più male del mal di denti
Tutti quei baci che ho già dato
Non vanno via con un bucato
Gelosa cara amica mia
Io ti capisco veramente
Tanto che ho detto una bugia
Pur non essendo uno che mente
In confidenza amore mio
Qualche problema ce l’ho anch’io
Per non parlare dell’effetto delle tue ex cose di letto
L’odio feroce l’odio ruggente
Fa male dentro e brucia la mente
Io ti capisco ne so qualcosa
Esser civile come pesa
Andiamo via, via dai fantasmi
In fretta via da questi inutili spasmi
Lasciando qui i tormentosi masochismi
Che inventano alla fine una tristezza che non c'è
Gelosa cara amica mia
Facciamo un giro in bicicletta
Io sono Otello e tu mia zia
Così non va bene, dammi retta
Guardiamo il lago, guardiamo i prati
Ma non guardiamo gli innamorati
Perché se no elucubriamo
E ancora una volta da capo siamo
Songtekstvertaling
Jaloerse vriend van me
Het is gewoon een vlinder een ziekte
Dat van niet weten hoe te vergeten
Wat je niet van mij kunt weten
Al mijn vorige liefdes
Ze doen meer pijn dan kiespijn.
Al die kussen die ik al gegeven heb
Ze gaan niet weg met een wasserij.
Jaloerse vriend van me
Ik begrijp je echt.
Zozeer zelfs dat ik een leugen vertelde.
Ook al lieg ik niet.
In vertrouwen mijn liefde
Ik heb ook problemen.
Om nog maar te zwijgen over het effect van je vroegere beddingen.
Felle haat brullende haat
Het doet pijn van binnen en verbrandt de geest.
Ik begrijp je. Ik weet iets.
Beschaafd zijn als het weegt
Laten we gaan, weg van de geesten.
Haast je weg van deze onnodige spasmen.
Hier de kwellende masochismen achterlatend
Wie verzint uiteindelijk een verdriet dat er is
Jaloerse vriend van me
Laten we gaan fietsen.
Ik ben Othello en jij bent mijn tante.
Dit is niet goed, luister naar me.
We kijken naar het meer, we kijken naar de weiden
Maar we kijken niet naar minnaars.
Want als we niet ophelderen
En opnieuw vanaf het begin zijn we