Lucienne Delyle — Jour Et Nuit songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jour Et Nuit" van Lucienne Delyle.
Songteksten
La rivière du voyageur
Se promène dans la savane
Elle roule tous les malheurs
Des grands nègres de la Louisiane
Jour et nuit, on entend sa complainte
Jour et nuit, on entend sa chanson
C’est le vent qui répète sa plainte
En passant sur les champs de coton
Le tam-tam résonne au loin
Et les oiseaux roucoulent d’amour
Mais là-bas, roulant sans fin
C’est la rivière qui gronde toujours
De son bruit sourd
Jour et nuit, c’est toujours sa complainte
Jour et nuit, c’est toujours sa chanson
Obsédant, le vent porte sa plainte
Tristement, au fond de l’horizon
La rivière sort de son lit
Et bouscule les pauvres hommes
Elle emporte tout un pays
Elle emporte ce que nous sommes
Jour et nuit, pour calmer sa colère
Jour et nuit, les nègres vont prier
Dans le vent, on entend les prières
Implorant une part de pitié
Le grand Jim avait peiné
Et ses cheveux étaient en argent
Mais le flot l’a emporté
Alors tant pis pour ses cheveux blancs
Et ses enfants
Jour et nuit, on entend la rivière
Jour et nuit, et son grand tourbillon
Hou, hou, hou, on entend la rivière
Hou, hou, hou, le nègre dort au fond
Songtekstvertaling
De rivier van de reiziger
Wandelingen in de savanne
Ze rolt alle tegenslagen.
Van de grote zwarten van Louisiana
Dag en nacht horen we haar huilen
Dag en nacht horen we zijn lied
Het is de wind die zijn klacht herhaalt.
Doorgeven van de katoenvelden
De tam-tam resoneert in de verte
En bij de vogels, zoekend naar liefde.
Maar daar rolt het eindeloos
Het is de rivier die altijd rommelt
Van zijn dove geluid
Dag en nacht, het is altijd zijn jammerlijke
Dag en nacht is altijd zijn lied
Geobsedeerd, klaagt de wind
Helaas, aan de onderkant van de horizon
De rivier komt uit bed
En sla de arme mannen
Het neemt een heel land weg
Het neemt weg wat we zijn.
Dag en nacht, om zijn woede te kalmeren
Dag en nacht zullen de negers bidden.
In de wind horen we de gebeden
Smekend om een deel van medelijden
De grote Jim had pijn.
En haar haar was zilver.
Maar de vloed won
Tot zover haar witte haar.
En zijn kinderen
Dag en nacht horen we de rivier
Dag en nacht, en zijn grote wervelwind.
Hou, hou, Hou, we horen de rivier
Hou, hou, Hou, de neger slaapt achterin.