Lucienne Delyle — Je crois aux navires songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je crois aux navires" van Lucienne Delyle.
Songteksten
Il naviguait sur un trois-mâts
De Port-au-Prince à Panama
J'étais à lui comme une bête
Ce n'était pas un de chez nous
Et quand je priais à genoux
Que Dieu le garde des tempêtes
M’attirant vers le creux du lit
Dans ses bras chauds que le roulis
Berçait encore pour me plaire
Il m’embrassait pleine d'émoi
Et me disait coulant sur moi
Son regard pur comme l’eau claire
«Moi, j' crois pas au bon Dieu
Mais j' crois aux navires
Quand l’océan devient furieux
Tiens bon la barre et tourne et vire
Danse la gigue, hardi mon vieux
Y a pas d' raison pour qu’on chavire
Moi, j' crois pas au bon Dieu
Mais j' crois aux navires»
À chaque escale il débarquait
Et tout de suite sur le quai
Je frissonnais sous son étreinte
Cette nuit-là je l’attendais
Depuis des jours le vent grondait
J’avais le cœur rempli de crainte
Quand, faisant route vers le port
J’ai vu briller les feux du bord
De joie, j’ai cru verser des larmes
Je le voyais déjà sautant
Et me criant d’un air content
En se moquant de mes alarmes
«Moi, j' crois pas au bon Dieu
Mais j' crois aux navires»
Hélas, il n’est pas revenu
Une femme l’a retenu
Dans un village de la côte
On dit qu’elle a le cœur changeant
Et que, le soir, pour de l’argent
N’importe qui devient son hôte
Pour la garder toute pour lui
Il fait la fraude chaque nuit
Sur un rafiot de pacotille
Il paraît même, le damné
Qu’il ne craint pas de l’emmener
Le soir, au large des Antilles
Moi, je crois au bon Dieu
Mais pas aux navires
Quand un navire est par trop vieux
Y a rien d'étonnant qu’il chavire
Moi, je crois au bon Dieu
Mais pas aux navires !
Songtekstvertaling
Hij zeilde op een drie-mast.
Van Port-au-Prince naar Panama
Ik was voor hem als een beest.
Het was niet één van ons.
En toen ik op mijn knieën bad
Moge God hem behoeden voor de stormen.
Me naar de bodem van het bed lokken
In haar hete armen die rollen
Nog steeds gewiegd om mij te behagen
Hij kuste me vol emotie.
En vertelde me dat ik over me heen stroomde.
Het ziet er zo zuiver als helder water uit.
"Ik geloof niet in God
Maar ik geloof in Schepen
Als de oceaan woedend wordt
HOU VAST AAN de bar en draai en draai
Dance the jitter, bold old man
Er is geen reden om te kapseizen.
Ik geloof niet in God.
Maar ik geloof in Schepen»
Bij elke tussenstop stapte hij uit
En recht op de kade
Ik rilde onder haar omhelzing.
Die avond wachtte ik op hem.
Dagenlang was de wind aan het rommelen.
Mijn hart was vervuld van angst.
Wanneer, onderweg naar de haven
Ik zag de lichten van de rand schijnen.
Met vreugde, dacht ik dat ik tranen vergoot
Ik zag hem al springen.
En schreeuwend naar me met een blije lucht
Mijn alarmen uitlachen
"Ik geloof niet in God
Maar ik geloof in Schepen»
Helaas kwam hij niet terug.
Een vrouw hield hem tegen.
In een dorp aan de kust
Ze zeggen dat ze van gedachten verandert.
En dat in de avond voor geld
Iedereen wordt zijn gastheer.
Om het voor zichzelf te houden.
Hij bedriegt elke avond.
Op een bundel snuisterijen
Het lijkt zelfs, de verdoemden
Dat hij niet bang is om haar mee te nemen.
'S avonds, bij West-Indië
Ik geloof in God.
Maar niet aan schepen
Als een schip te oud is
Geen wonder dat hij kapseist.
Ik geloof in God.
Maar niet op schepen !