Luciano Rossi — Braccia al cielo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Braccia al cielo" van Luciano Rossi.
Songteksten
Ogni ruga del mio viso è una ferita
Della guerra quotidiana con la vita
Io mi guardo allo specchio e ne son fiero
Se riesco ancora ad esser vero
Il mio letto è rimasto il mare immenso
Il rifugio di un corsaro senza tempo
Ci sto bene quando s’alza il vento
Così parte senza rotta il mio veliero
Verso isole lontane e braccia al cielo
Verso isole lontane e braccia al cielo
E le volte che a bordo c'è una donna
Io ringrazio perché per me è una stella
Che riesce a farmi credere all’amore
A un amico, al coraggio, a un po' di cuore
Così parte, vele al vento, il mio veliero
Verso isole lontane e braccia al cielo
Così parte, vele al vento, il mio veliero
Verso isole lontane e braccia al cielo
Una donna, un amico, un po' di cuore
L’equipaggio che mi serve per salpare
Il coraggio, la fiducia, il vostro amore
Sono i venti adatti per andare
Puoi partire senza rotta, mio veliero
Verso isole lontane e braccia al cielo
Verso isole lontane e braccia al cielo
E affrontando burrasche e strani segni
Dai nomi più esotici e più belli
Ci son state due o tre volte che ho pensato:
«Questa volta ci resto, son fregato»
Poi d’incanto un signore bianco e vero
Il padrone di ogni sentiero
Mi guidava nel suo porto più calmo
E baciava le ferite al suo corsaro
E d’incanto ripartiva il mio veliero
Verso isole lontane e braccia al cielo
E d’incanto ripartiva il mio veliero
Verso isole lontane e braccia al cielo
Songtekstvertaling
Elke rimpel op mijn gezicht is een wond.
Van de dagelijkse oorlog met het leven
Ik kijk in de spiegel en ik ben er trots op.
Als ik nog steeds Waar kan zijn
Mijn bed bleef de immense zee.
De haven van een tijdloze Corsair
Ik ben goed als de Wind opkomt
Dus mijn zeilboot vertrekt zonder koers
Naar verre eilanden en armen naar de hemel
Naar verre eilanden en armen naar de hemel
En de keren dat er een vrouw aan boord is
Ik dank u, want voor mij is het een ster.
Wie kan me in de liefde laten geloven
Aan een vriend, aan moed, aan een klein hart
Dus ga, zeilen naar de wind, mijn zeilboot
Naar verre eilanden en armen naar de hemel
Dus ga, zeilen naar de wind, mijn zeilboot
Naar verre eilanden en armen naar de hemel
Een vrouw, een vriend, een klein hartje
De bemanning die ik nodig heb om uit te varen.
Moed, vertrouwen, je liefde
Zijn de winden geschikt om te gaan
Je kunt vertrekken zonder koers, mijn zeilboot.
Naar verre eilanden en armen naar de hemel
Naar verre eilanden en armen naar de hemel
En geconfronteerd met stormen en vreemde tekens
Van de meest exotische en mooie namen
Er zijn twee of drie keer geweest dat ik dacht:
"Deze keer blijf ik daar, Ik ben genaaid»
Dan van betovering een echte blanke Heer
De meester van elk pad
Hij bracht me naar zijn rustiger Haven.
En kuste de wonden van zijn kaper.
En mijn zeilboot weer gecharmeerd
Naar verre eilanden en armen naar de hemel
En mijn zeilboot weer gecharmeerd
Naar verre eilanden en armen naar de hemel