Luciano Pereyra — Melancolia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Melancolia" van Luciano Pereyra.
Songteksten
Me quedan tantas cosas por recordar
de aquel amor y el pacto que nos unía
tus labios que eran míos ahora no están
parece que mi vida ya esta perdida
Y estoy muriendo de pena
siento que ya no hay más salida
nubes grises solo veo a mi alrededor
Y hoy mis noches ya no tienen luna
se oscurecieron mis días
y yo sigo aferrado a tu aliento
todavía no entiendo
donde fue nuestro amor
nuestras almas eran solo una
todo esto es ironía
si pudiera regresar a ese tiempo
y olvidar por completo esta melancolía
ah, ah…
Me temo que esta herida no va a cerrar
al menos que otra ves vuelvas a ser mía
y estoy muriendo de pena
siento que ya no hay mas salida
nubes grises solo veo a mi alrededor
y hoy mis noches ya no tienen luna
se oscurecieron mis días
y yo sigo aferrado a tu aliento
todavía no entiendo
donde fue nuestro amor
nuestras almas eran solo una
todo esto es una ironía
si pudiera regresar a ese tiempo
y olvidar por completo esta melancolía
Songtekstvertaling
Ik heb nog zoveel te onthouden.
van die liefde en het verbond dat ons Verenigde
jouw lippen die van mij waren, zijn nu niet meer
het lijkt erop dat mijn leven al verloren is.
En ik sterf van verdriet.
Ik heb het gevoel dat er geen uitweg is.
grijze wolken zie ik alleen om me heen
En vandaag hebben mijn nachten geen maan meer
mijn dagen zijn verduisterd
en ik hou nog steeds vast aan je adem.
Ik begrijp het nog steeds niet.
waar was onze liefde?
onze zielen waren slechts één.
dit is allemaal ironie.
als ik terug kon gaan naar die tijd
en deze melancholie helemaal vergeten.
ah, ah…
Ik ben bang dat deze wond niet dicht gaat.
tenzij je weer van mij bent.
en ik sterf van verdriet.
Ik heb het gevoel dat er geen uitweg is.
grijze wolken zie ik alleen om me heen
en vandaag hebben mijn nachten geen maan meer
mijn dagen zijn verduisterd
en ik hou nog steeds vast aan je adem.
Ik begrijp het nog steeds niet.
waar was onze liefde?
onze zielen waren slechts één.
dit is allemaal ironisch.
als ik terug kon gaan naar die tijd
en deze melancholie helemaal vergeten.