Luce Dufault — Petite reine de banlieue songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Petite reine de banlieue" van Luce Dufault.
Songteksten
Il m’arrive parfois
Au détour de la semaine
Un moment lumineux
Une totale harmonie
Ça brille sans prévenir
Au d’sus du quotidien
Je m’surprends à sourire
Mon sourire du matin
Il y a des jouets qui traînent
Un parfum familier
La radio qui rengaine
Une ballade oubliée
Je suis seule en douceur
Sans reproche et sans peur
Petite reine au milieu
D’un royaume de banlieue
Quand tout à coup éclate
Un grand soleil d’hiver
Ma vie reste en suspens
Poussière dans la lumière
Et j’aime sans y penser
Et j’ouvre toutes les portes
À toutes les libertés
Et toute la vie m’emporte…
Mes enfants sont des lunes
Mon amour un soleil
Je ne vois plus les murs
Et l’azur m'émerveille
Je suis seule en douceur
Sans reproche et sans peur
Petite reine au milieu
D’un royaume de banlieue
Délicatement le temps
Reprend son territoire
Le salon la cuisine
Le plancher les armoires
Je redeviens mortelle
Heureuse enracinée
Dans ma petite histoire
Et mes petits péchés
Tout à l’heure les enfants
Reviendront de l'école
Et mon homme en riant
Me dira «tu es folle ! "
Je les aime en douceur
Sans reproche et sans peur
Petite reine au milieu
D’un royaume de banlieue
Songtekstvertaling
Het overkomt me soms.
Aan het einde van de week
Een helder moment
Totale harmonie
Het schijnt zonder waarschuwing
Verder dan het dagelijks leven
Ik ben verrast om te lachen.
Mijn ochtend glimlach
Er hangt speelgoed rond.
Een bekende geur
De radio die moppert
Een vergeten ballade.
Ik ben voorzichtig alleen.
Zonder verwijt en zonder angst
Kleine koningin in het midden
Van een voorstad Koninkrijk
Wanneer plotseling barst
Een grote winterzon
Mijn leven staat in de wacht.
Stof in het licht
En ik vind het leuk zonder erover na te denken.
En ik open alle deuren
Op alle vrijheden
En mijn hele leven neemt me weg…
Mijn kinderen zijn manen.
Mijn liefde een zon
Ik kan de muren niet meer zien.
En de Azure verbaast me
Ik ben voorzichtig alleen.
Zonder verwijt en zonder angst
Kleine koningin in het midden
Van een voorstad Koninkrijk
Voorzichtig tijd
Herwint zijn grondgebied
De woonkamer de keuken
Vloerkasten
Ik ben weer dodelijk.
Gelukkig geworteld
In mijn verhaaltje
En mijn kleine zonden
Net nu de kinderen
Komt terug van school
En mijn man lacht
Hij zal zeggen: "Je bent gek ! "
Ik hou van ze zachtjes
Zonder verwijt en zonder angst
Kleine koningin in het midden
Van een voorstad Koninkrijk