Luca Carboni — Lungomare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lungomare" van Luca Carboni.
Songteksten
E le stelle si accendono ad una ad una
come ballerine entrano in scena
ecco la luna
Spengo la moto che èrossa e fa molto rumore
e copre il rumore del mare
che sembra mosso dalle mani di lavandaie
guardo le lampare luccicare
Il pescatore Giorgio lui èlà
ma stanotte ha negli occhi la malinconia
ha paura che il mondo cambi senza di lui
che succeda qualcosa in cui non c’entri lui
Lui che ormai le stelle non le guarda più
e si orienta con le insegne degli hotel
pensa ai tedeschi col borsello e i calzini bianchi,
alle coppie che si baciano sulla spiaggia
Perchéla vita èincontrarsi e illuminare il buio
sìla vita èscontrarsi magari sotto il sole
dove si incontrano donne sulle biciclette
con le braccia nude e le grandi tette
Pensa che il mare èsolo acqua
e troppi rumori silenziosi
che la vita èlà, si muove dietro a quelle case
dove c'ègente, neon e pubblicità
Gli arriva l’eco di canzoni da ballare
e di quelle che rimangono nel cuore
invidia il figlio che èlàe corre forte
sulla sua moto da enduro
Perchéla vita èincontrarsi e illuminare il buio
e la vita èscontrarsi magari sotto il sole
dove si incontrano donne sulle biciclette
con il vento contro che gli scopre le orecchie
Si puòanche morire per certe carezze…
perchéla vita èmorire per certe cose non dette
ed èlàdove contano gli imbarazzi…
gli imbarazzi e le timidezze.
Songtekstvertaling
En de sterren één voor één oplichten.
hoe dansers de scène betreden
hier is de maan
Ik zet de motor uit die rood is en veel lawaai maakt.
en bedekt het lawaai van de zee
dat lijkt ontroerd door de handen van wasserijen
Ik zie de lampen schijnen
De visser Giorgio is daar.
maar vanavond heeft hij melancholie in zijn ogen.
hij is bang dat de wereld zal veranderen zonder hem.
laat iets gebeuren dat niets met hem te maken heeft.
Hij die niet meer naar de sterren kijkt
en zich oriënteren met hotelborden
denk aan de Duitsers met de tas en de witte sokken.,
op koppels die kussen op het strand
Omdat het leven elkaar ontmoet en het duister verlicht
als het leven samenkomt, misschien in de zon.
waar vrouwen te ontmoeten op de fiets
met blote armen en Grote Tieten
Denk dat de zee alleen maar water is
en te veel stille geluiden
dat leven is daar, het beweegt achter die huizen
waar aandacht, neon en reclame is
Hij krijgt de echo van liedjes om te dansen
en van hen die in het hart blijven
benijd de zoon die daar is en sterk loopt
op zijn enduro fiets
Omdat het leven elkaar ontmoet en het duister verlicht
en het leven komt misschien samen onder de zon
waar vrouwen te ontmoeten op de fiets
met de wind waartegen hij zijn oren ontdekt
Je kunt ook sterven aan bepaalde strelingen.…
omdat het leven wat onuitgesproken dingen waard is.
en dat is waar de schaamte telt…
schaamte en verlegenheid.