Luca Carboni — "L'Avvenire" Carboni songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer ""L'Avvenire" Carboni" van Luca Carboni.
Songteksten
La domenica mattina si arrivava nella chiesa
con la piega nei pantaloni e le scarpe nuove
e i nostri occhi si incontravano
nel silenzio della messa
poi correvano un po' invidiosi sui vestiti della festa
io ricordo bene non ti ho mai portato un fiore
peròalle nove di sera mi son messo la brillantina
e ho ballato ballato davanti allo specchio
sìma senza farmi vedere
poi sono corso fuori per portarti in cantina
e noi dicevi
pensa alla fine del mondo finisce tutto e noi
in purgatorio in paradiso ma all’inferno spero proprio di no se John Travolta fosse in cielo con me mi piacerebbe di più
intanto le mie dita si infilavano dentro al naso
mi dicevi no che non sta bene e me le toglievi
io balbettavo per dire che bello
che bello che tu sei qua
mentre le mie lentiggini si appiccicavano sul tuo viso
e poi sul viso dei vecchi ti incantavi a guardare le rughe
tanto che avrei dato dieci carte da mille per averle anch’io
dicevi guarda come sono belli
io invece guarda come sono vecchi
poi capivo era solo una scusa per farmi ingelosire
e noi dicevi
pensa alla fine del mondo finisce tutto e noi
in purgatorio in paradiso ma all’inferno spero proprio di no se John Travolta fosse in cielo con me mi piacerebbe di più
Songtekstvertaling
Op zondagochtend kwamen we aan in de kerk
met de vouw in de broek en de nieuwe schoenen
en onze ogen ontmoetten
in de stilte van de mis
toen renden ze een beetje jaloers op de feestkleren.
Ik herinner me goed dat ik nooit een bloem voor je heb meegebracht.
maar om negen uur ' s avonds doe ik de glitter aan.
en ik danste voor de spiegel.
ja, zonder het me te laten zien.
toen rende ik naar buiten om je naar de kelder te brengen.
en we zeiden:
denk aan het einde van de wereld het eindigt allemaal en wij
in het vagevuur in de hemel maar in de hel hoop ik echt niet als John Travolta in de hemel was met mij zou ik meer liefhebben
ondertussen staken m 'n vingers in m' n neus.
je zei nee, ze is niet in orde, en je deed ze uit.
Ik stotterde om dat aardig te zeggen.
Ik ben zo blij dat je er bent.
terwijl mijn sproeten op je gezicht vastzitten
en op de gezichten van oude mensen was je betoverd om naar rimpels te kijken.
zoveel dat ik tienduizend kaarten had gegeven om ze ook te hebben.
je zei, Kijk hoe mooi ze zijn.
Ik zie hoe oud ze zijn.
toen begreep ik dat het een excuus was om me jaloers te maken.
en we zeiden:
denk aan het einde van de wereld het eindigt allemaal en wij
in het vagevuur in de hemel maar in de hel hoop ik echt niet als John Travolta in de hemel was met mij zou ik meer liefhebben