Love Of Lesbian — El hambre invisible songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El hambre invisible" van Love Of Lesbian.
Songteksten
En mi Corea Mental, hay un bloqueo bestial
Y desde mi ciudad, solo a veces recuerdo a mi Sur
Así es mi identidad, muñecas rusas que no acaban jamás
Un laberinto irreal, donde solo una voz me guió, eras tú
Querías mostrarme al exterior
Tú ilusionista, un gran error
Dijiste «nadie escucha aquí, y aún menos nos ven
Si siguen ignorándonos van a saber
Que un día atacaremos en forma de alud
¿Por qué nos cuesta tanto cambiar de actitud?»
Y generé más tensión, y me hice nudos de inaudita opresión
Cuando empecé a notar, un deseo inhumano hacia ti
Busqué las ganas y también un plan
Romper mis diques de seguridad
Pero antes de decidirme a hablar
Elegía un vuelo raso para huir de tu radar
Mi mecanismo de horror, volvió a engullir mi tensión
Intuyo que si hablo va a ser de una vez
Y tanto que he aguantado así, no lo haré bien
No pongo de mi parte ni aporto más luz
¿por qué me cuesta tanto cambiar de actitud?
Como un sueño fractal, quisiera explosionar
Millones de sonidos que pudieran ampliarte un «gracias»
Sería un gran paso más, para la humanidad
Mostrar mi cara oculta a los demás
Ser actitud. Ser actitud. Más actitud
Es como cuando sueñas que nadie te ve
Y sigues dando pistas, por si alguna vez…
Y sé que no funcionará si estamos sin ser
El hambre invisible en su escudo de piel
Songtekstvertaling
In mijn mentale Korea is er een beestachtige blokkade.
En uit mijn stad, herinner ik me alleen soms mijn zuiden
Dat is mijn identiteit, Russische poppen die nooit eindigen
Een onwerkelijk labyrint, waar alleen een stem mij leidde, was jij het.
Je wilde me buiten laten zien.
Jij illusionist, een grote fout.
Je zei: "niemand luistert hier, laat staan ons zien.
Als ze ons blijven negeren, zullen ze het weten.
Dat we op een dag zullen aanvallen in de vorm van een waarschuwing
Waarom is het zo moeilijk voor ons om onze houding te veranderen?»
En ik genereerde meer spanning, en ik werd knopen van ongekende onderdrukking.
Toen ik begon op te merken, een onmenselijk verlangen naar jou
Ik zocht naar het verlangen en ook een plan
Breek mijn veiligheidsdijken
Maar voordat ik besluit om te praten
Ik koos een ondiepe vlucht om aan je radar te ontsnappen.
Mijn mechanisme van verschrikking, overspoelde opnieuw mijn spanning
Ik denk dat als ik praat het eenmalig zal zijn.
En zolang ik dit heb doorstaan, zal ik het niet goed doen.
Ik zet geen licht meer op mijn zij.
waarom is het zo moeilijk voor mij om mijn houding te veranderen?
Als een fractale droom, wil ik exploderen.
Miljoenen geluiden die een "dank je wel" kunnen uitbreiden»
Het zou een grote stap verder zijn, voor de mensheid
Laat mijn verborgen gezicht aan anderen zien.
Gedraag je. Gedraag je. Meer houding
Het is alsof als je droomt niemand je ziet
En je blijft aanwijzingen geven, voor het geval je ooit…
En ik weet dat het niet zal werken als we niet
De onzichtbare honger in zijn bontschild