Love Of Lesbian — Alli donde soliamos gritar songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alli donde soliamos gritar" van Love Of Lesbian.
Songteksten
¿A que no sabes donde he vuelto hoy?
Donde solíamos gritar
diez años antes de este ahora sin edad,
aún vive el monstruo y aún no hay paz.
Y en los bancos que escribimos
medio a oscuras, sin pensar,
todos los versos de «Heroes»
con las faltas de un chaval, aún están.
Y aún hoy,
se escapa a mi control,
problema y solución,
y es que el grito siempre acecha,
es la respuesta.
Y aún hoy,
sólo el grito y la ficción
consiguen apagar
las luces de mi negra alerta.
Tengo un cuchillo y es de plástico
donde solía haber metal,
y el libro extraño que te echó de párvulos,
sus hojas tuve que incendiar.
Y en los hierros que separan
la caída más brutal
siguen las dos iniciales
que escribimos con compás,
ahí están.
Vertical y transversal,
soy grito y soy cristal,
justo el punto medio,
el que tanto odiabas
cuando tú me repetías que
té hundirá y me hundirá,
y solamente el grito nos servirá,
decías «es fácil» y solías empezar.
Y es que el grito siempre vuelve
y con nosotros morirá,
frío y breve como un verso,
escrito en lengua animal.
¡Y siempre está!
Te hundirá y me hundirá
y solamente el grito nos servirá
y ahora no es fácil,
tú solías empezar.
Vertical y transversal,
soy grito y soy crital,
justo el punto medio,
el que tanto odiabas
cuando tú me provocabas aullar.
Y ya está, ya hay paz,
oh, ya hay paz.
Y ya está, ya hay paz,
oh, ya hay paz.
¿Porque gritaba?
Lo sé y tú no,
no preguntabas,
tú nunca, no.
Songtekstvertaling
Weet je niet waar ik vandaag terug ben?
Waar we schreeuwden
tien jaar daarvoor is het nu tijdloos.,
het monster leeft nog en er is nog steeds geen vrede.
En in de banken die we schreven
half donker, zonder na te denken,
alle verzen van " Heroes»
met de fouten van een kind, zijn ze er nog steeds.
En zelfs vandaag,
ik heb er geen controle over.,
probleem en oplossing,
en is dat de schreeuw altijd loert,
dat is het antwoord.
En zelfs vandaag,
alleen de schreeuw en de fictie
ze slagen erin om te sluiten
de lichten op mijn zwarte alarm.
Ik heb een mes en het is plastic.
waar er vroeger metaal was,
en het vreemde boek dat je uit je kinderkamer schopte,
zijn bladeren moesten branden.
En in de strijkijzers die scheiden
de meest brute val
volg de twee initialen
dat we schrijven met een kompas,
daar zijn ze.
Verticaal en dwars,
Ik huil en ik ben kristal,
alleen het middenpunt.,
degene die je zo haatte.
toen je me bleef vertellen dat
thee zal zinken en me laten zinken,
en alleen de schreeuw zal ons dienen,
je zei "Het is makkelijk" en je begon altijd.
En het is dat de schreeuw altijd terugkomt
en met ons zal hij sterven.,
koud en kort als een vers,
geschreven in dierlijke taal.
En dat is het altijd!
Het zal je laten zinken en mij laten zinken
en alleen de schreeuw zal ons dienen
en nu is het niet makkelijk,
je begon vroeger.
Verticaal en dwars,
Ik huil en ik ben crital,
alleen het middenpunt.,
degene die je zo haatte.
toen je me liet huilen.
En dat is het, er is vrede.,
Er is vrede.
En dat is het, er is vrede.,
Er is vrede.
Omdat hij schreeuwde?
Ik weet het en jij niet.,
je hebt het niet gevraagd.,
jij nooit, Nee.