Louis-Jean Cormier — La Route que nous suivons songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Route que nous suivons" van Louis-Jean Cormier.
Songteksten
Au nord du monde nous pensions être à l’abri
Loin des carnages de peuples
De ces malheurs qui font la chronique
De ces choses ailleurs qui n’arrivent qu’aux autres
Incrédules là même de notre perte
Et tenant pour une grâce notre condition
Soudain contre l’air égratigné de mouches à feu
Je fus debout dans le noir du Bouclier
Droit à l'écoute comme fil à plomb à la ronde
Nous ne serons jamais plus des hommes
Au nord du monde
Si nos yeux se vident de leur mémoire
À la criée du salut nous voici armés de désespoir
Nous avançons, nous avançons le front comme un delta
Good-bye farewell
Good-bye farewell
Good-bye farewell
Beau désaccord ma vie qui fonde la controverse
Je ne récite plus mes leçons de deux mille ans
Je me promène je hèle et je cours
Cloche-alerte mêlée au paradis obsessionnel
Au nord du monde
Ma vie qui fonde la controverse
Venez tous ceux qui oscillent à l’ancre des soirs
Levons nos visages de terre cuite
Et nos mains de cuir repoussé burinés d’histoire et de travaux
À la criée du salut nous voici armés de désespoir
Nous avançons, nous avançons le front comme un delta
Good-bye farewell
Nous reviendrons nous aurons à dos le passé
Et à force d’avoir pris en haine toutes les servitudes
Nous serons devenus des bêtes féroces de l’espoir
Songtekstvertaling
In het noorden van de wereld dachten we dat we veilig waren.
Verre van het bloedbad van de mensen.
Van de tegenslagen die de kroniek maken
Van die dingen elders die alleen anderen overkomen.
Zij zijn degenen die ongelovig zijn, zelfs van ons verlies.
En voor een gunst onze conditie vasthouden
Plotseling tegen de lucht gekrabd door vuurvliegen
Ik stond in het donker van het schild
Recht om te luisteren als een ronde loodlijn
We zullen nooit meer mannen zijn.
Noorden van de wereld
Als onze ogen leeg zijn uit hun geheugen
Bij de roep van redding zijn we gewapend met wanhoop.
We rukken op, we rukken op als een delta.
Vaarwel vaarwel vaarwel
Vaarwel vaarwel vaarwel
Vaarwel vaarwel vaarwel
Mooie onenigheid mijn leven dat de controverse baseert
Ik lees mijn lessen van 2000 jaar niet meer op.
I walk I heli and I run
Bell-alert gemengd in obsessief paradijs
Noorden van de wereld
Mijn leven dat de basis is van controverse
Kom al degenen die swingen aan het anker van de avonden
Laten we ons gezicht van terracotta verheffen.
En onze handen van geschiedenis en werk gebeiteld afgestoten leer
Bij de roep van redding zijn we gewapend met wanhoop.
We rukken op, we rukken op als een delta.
Vaarwel vaarwel vaarwel
We komen terug we hebben het verleden achter ons
En omdat hij alle dienstbaarheid haatte
We zullen woeste beesten van hoop zijn geworden.