Lothlorien — The Sweetest Joy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sweetest Joy" van Lothlorien.
Songteksten
He sat alone upon a hill, the waves pulling at his side
He could feel the salt inside his veins and could hear the storm arrive
He closed his eyes and saw her face, so plain the others had decried
Yet he’d felt the warmth she’d held within and the beauty that lay inside
Yet their words soon blinded him, no beauty he began to believe
Oh he turned his back and he toasted them, he drank the world for all to see
No more will her palm lay upon his own, a fairer hand has clasped to his skin
'Oh where is my love' she cried in vain and from the door cried 'please let me
in'
With haste she turned and chased the night, no tears to wipe with her hand
While he searched the land to find his love he fell and cried 'please help this
man'
The sweetest joy the wildest woe of love Bailey once described
Hast thou more of pain or pleasure, does torment dwell and grow inside
He said it swells like the oceans flow, love drew me in as the tides draw the
sea
Oh but I was foolish just like my friends — I let my eyes rule what I should
feel.
Songtekstvertaling
Hij zat alleen op een heuvel, de golven trokken aan zijn zijde.
Hij voelde het zout in zijn aderen en kon de storm horen aankomen.
Hij sloot zijn ogen en zag haar gezicht, zo duidelijk dat de anderen waren begraven.
Toch voelde hij de warmte die ze in zich had en de schoonheid die erin lag.
Maar hun woorden verblinden hem al snel, geen schoonheid die hij begon te geloven.
Oh hij draaide zich om en hij roosterde ze, hij dronk de wereld voor iedereen om te zien
Haar palm zal niet meer op hem rusten, een eerlijkere hand heeft zich aan zijn huid geklemd.
"Oh waar is mijn liefde" riep ze tevergeefs en van de deur riep: "laat me alsjeblieft
in'
Met haast draaide ze zich om en achtervolgde de nacht, geen tranen om te vegen met haar hand
Terwijl hij het land doorzocht om zijn liefde te vinden viel hij en riep: "help alsjeblieft dit
man.
The sweetest joy the wildste woe of love Bailey once beschreef
Heb je nog meer pijn of plezier, is kwelling aanwezig en groeit in je
Hij zei dat het zwelt als de oceanen stromen, liefde trok me in als de getijden trekken de
zee
Oh maar ik was dom net als mijn vrienden-Ik laat mijn ogen beslissen wat ik zou moeten
voelen.