Los Marismenos — Una Oración Rociera songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Una Oración Rociera" van Los Marismenos.
Songteksten
«Una Oración Rociera»
Por quien me enseñó el Rocío, ¡Ave María!
A ponerme los zahones
A apretarme bien la faja
Y a colocarme el sombrero
Y a coger el camino recto porque el Rocío es el cielo
Con él fue el primer camino
El primer trago de vino
Noches de estrellas y romeros
Tamboriles por los pinos, cantares por los senderos
Él señaló el horizonte
Y entre pinares y montes una blanca hermita asoma
Y yo le di el primer ¡Viva! ¡Viva la Blanca Paloma!
II
«Una Oración Rociera»
Por quien me enseñó el Rocío, ¡Ave María!
Quien de niño me contaba
Que quiso Dios la encontrara
Un cazador en una encina
Con su nombre me cantaba las nanas que me dormían
Y quien me enseñó la salve
A pedir con fe y rezarle
Que con fe todo se alcanza
Dios te salve reina y madre, madre de mis esperanzas
Yo chiquillo aún no entendía
Pero en la reja veía cómo aquel hombre lloraba
Como no llorarte ahora cuando te miro a la cara
III
«Una Oración Rociera»
Y un recuerdo en el camino, ¡Ave María!
Él que me subió a sus hombros
Pa' que la viera de lejos
Que era chico y no podía
Y es que cuando fui más grande bajo el paso me metía
Agarrao' a los varales
Hombro con hombro conmigo
Fuimos dos hombres iguales
Fuimos como dos amigos que llevan la misma sangre
Me dio su sangre y su via'
Y todo lo que ahora es mío, me dio lo que más quería
A la Virgen del Rocío que es mi fe y es mi alegría
IV
«Una Oración Rociera»
Pa' que lo tenga en el cielo, ¡Ave María!
Después de tantos caminos
De tantos años de arena
Se hizo viejo el peregrino
Y ya no pudo siquiera venir andando al Rocío
Un consejo antes de irse
Él me lo dijo llorando
Y yo se lo he prometio'
Quiero que la quieras tanto como siempre la he querio'
Murió tu nombre en sus labios
Y al cielo se fue a tu lado, yo olvidarlo no podía
«Una Oración Rociera», ¡Ave María!
Songtekstvertaling
"Een Sprinkelend Gebed»
Wie leerde me de dauw, Wees gegroet Maria!
Om de zahones aan te trekken
Om mijn gordel goed vast te maken
En zet mijn hoed op.
En om het rechte pad te nemen omdat de dauw de hemel is
Met hem was de eerste weg
De eerste slok wijn
Nachten van sterren en romeros
Drummen door de dennen, zingen langs de paden
Hij wees de horizon aan.
En tussen den Boom Van den Boom en de bergen, en een witte kluizenaar gluurt.
En ik gaf hem de eerste hoera! Lang Leve De Witte Duif!
II
"Een Sprinkelend Gebed»
Wie leerde me de dauw, Wees gegroet Maria!
Die het me als kind vertelde
Dat God haar wilde vinden.
Een jager in een eik
Bij zijn naam de kindermeisjes die me sliepen zongen voor mij
En die me de salvo leerde
Vragen met geloof en bidden tot hem
Dat alles met geloof wordt bereikt
God behoede u koningin en moeder, moeder van mijn hoop
Ik begrijp het nog steeds niet.
Maar in de poort zag ik hoe die man huilde.
Hoe kan ik nu niet huilen als ik je aankijk?
III
"Een Sprinkelend Gebed»
En een souvenir onderweg, Wees gegroet Maria!
Hij die mij op zijn schouders klom
Om haar van ver te zien.
Dat hij een jongen was en dat hij het niet kon.
En het is dat toen ik ouder was onder de trap kreeg ik
Pak ze.
Schouder aan schouder met mij
We waren twee mannen hetzelfde.
We waren als twee vrienden met hetzelfde bloed.
Hij gaf me zijn bloed en zijn manier.
En alles wat nu van mij is, gaf me wat ik het meest wilde
Aan de Maagd van de dauw die mijn geloof is en mijn vreugde
INTRAVENEUS
"Een Sprinkelend Gebed»
Moge hij het in de hemel hebben, Wees gegroet Maria!
Na zoveel paden
Van zoveel jaren zand
De pelgrim is oud geworden.
En hij kon niet eens meer naar de dauw lopen.
Een tip voor je gaat.
Hij zei dat ik moest huilen.
En ik heb het hem beloofd.'
Ik wil dat je net zoveel van haar houdt als ik ooit van haar heb gehouden.'
Jouw naam stierf op zijn lippen.
En naar de hemel ging aan je zijde, ik kon het niet vergeten
Wees Gegroet Maria!