Lorenzo Fragola — D'improvviso songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "D'improvviso" van Lorenzo Fragola.
Songteksten
Pomeriggi giù in cortile,
Con il sole fermo e le ringhiere.
Mi ricordo ancora il freddo, le tue guance rosse, il mio maglione.
Giocavamo ad esser grandi,
Ma mai grandi quanto i nostri sogni.
Solo un’altra sigaretta e qui si aspetta un treno che non passa.
Centomila vite fa inseparabili, ora dove sei, adesso cosa fai?
D’improvviso penso a te, d’improvviso penso …
Che ti vorrei sentire anche per un istante, ti vorrei abbracciare come ho fatto
sempre, ti vorrei guardare senza dire niente, lasciare indietro quello che non
serve.
Anche se qui infondo non è così male e anche se non è il giorno di Natale,
ti vorrei sentire anche per un istante, capire che anche per te è importante.
Proprio come i monumenti, abbandonati e soli in una piazza.
Polvere di vita che ha ricoperto tutta la bellezza.
Centomila vite fa inseparabili, ora dove sei, adesso cosa fai?
D’improvviso penso a te, d’improvviso penso…
Che ti vorrei sentire anche per un istante, ti vorrei abbracciare come ho fatto
sempre, ti vorrei guardare senza dire niente, lasciare indietro quello che non
serve.
Anche se qui in fondo non è così male e anche se non è il giorno di Natale,
ti vorrei sentire anche per un istante, capire che…
Mentre gli anni passano, come fosse un ballo fuori tempo, tu sei con me,
tu sei con me.
Che ti vorrei sentire anche per un istante, ti vorrei abbracciare come ho fatto
sempre, ti vorrei guardare senza dire niente, lasciare indietro quello che non
serve.
E anche se qui in fondo non è così male e anche se non è il giorno di Natale,
ti vorrei sentire anche per un istante capire che anche per te è importante…
anche per te è importante,
anche per te è importante.
Songtekstvertaling
Middagen in de tuin,
Met de zon stil en railings.
Ik herinner me nog de kou, je rode wangen, mijn trui.
We speelden om groot te zijn.,
Maar nooit zo groot als onze dromen.
Nog één sigaret en hij verwacht een trein die niet passeert.
Honderdduizend levens zijn onafscheidelijk, Waar ben je nu, wat doe je nu?
Plotseling denk ik aan jou, plotseling denk ik …
Dat ik je zelfs maar even wil horen, Ik wil je omhelzen zoals ik deed.
Ik wil altijd naar je kijken zonder iets te zeggen.
serveren.
Hoewel hier infondo niet zo slecht is en zelfs als het geen Kerstdag is,
Ik wil graag even van je horen, begrijpen dat het ook belangrijk voor jou is.
Net als monumenten, verlaten en alleen op een plein.
Stof van het leven dat alle schoonheid bedekt heeft.
Honderdduizend levens zijn onafscheidelijk, Waar ben je nu, wat doe je nu?
Plotseling denk ik aan jou, plotseling denk ik…
Dat ik je zelfs maar even wil horen, Ik wil je omhelzen zoals ik deed.
Ik wil altijd naar je kijken zonder iets te zeggen.
serveren.
Hoewel het hier niet zo slecht is en hoewel het geen Kerstdag is,
Ik zou je graag even horen, begrijp dat…
De jaren gaan voorbij, alsof het een dans uit de tijd was, je bent met mij,
jij gaat met mij mee.
Dat ik je zelfs maar even wil horen, Ik wil je omhelzen zoals ik deed.
Ik wil altijd naar je kijken zonder iets te zeggen.
serveren.
En zelfs als het hier niet zo slecht is en zelfs als het geen Kerstdag is,
Ik zou graag van u horen dat het ook voor u belangrijk is.…
het is ook belangrijk voor jou.,
het is ook belangrijk voor jou.