Lole y Manuel — Bulerias de la Luna songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bulerias de la Luna" van Lole y Manuel.
Songteksten
Señor, hoy vengo a pedirte un nuevo ruego
señor, líbrame de los muertos verticales
de los muertos pa lante
de aquellos que se mueven por inercia
dentro de un engranaje viejo y milenario.
Señor, que pena no miramos que dios nos da hombre, cielo, tierra, mar, risa, flor, corazón, besos
que no nos sepamos dar como el agua simplemente
sabiendo solo eso.
Me voy a vivir solito
Porque aquí con tanta gente
me puedo volver loquito
y aunque no estés a mi vera
y seguirán naciendo flores
y volviendo primavera.
y al despertar el alba
te encontré la fuente lavando tu cara.
que día tan hermoso
que fuente más clara
que manos mas lindas las que te lavas
yo te di mi camisa pa que te secaras
y orgullosa tu, tú con tu delantal secaste tu cara.
Si tú me quieres, como a un pajarillo
para ser mi jaula, prefiero ser pez y vivir en el agua
que no que no, seguro niña que no, que nadie te dice
te quiero como te lo digo yo.
Celosa, me gusta verte celosa
Porque es señal que me quieres
Celosa, dime porque estas celosa
Si eres de mi ser la fuente
Y de mi calor la sombra.
Y los gitanos cantaban por solea
y los niños en silencio aprendían el compas
y quien me puede demostrar
que Cristo no fue gitano ni que sabia cantar.
las flores de tu balcón lloran por verme que lo se yo
las flores de tu balcón lloran por verme, válgame dios
Songtekstvertaling
Heer, vandaag kom ik u een nieuw pleidooi vragen.
Heer, verlos me uit de verticale doden.
van de doden
van hen die door inertie bewegen
in een eeuwenoude uitrusting.
Heer, wat jammer dat we niet kijken dat God ons mens, Hemel, Aarde, Zee, gelach, bloem, hart, kussen geeft
dat we niet weten hoe te geven als water gewoon
alleen dat weten.
Ik ga alleen wonen.
Want hier met zoveel mensen
Ik kan gek worden.
en zelfs als je mijn vera niet bent
en bloemen zullen blijven geboren worden
en terugkomen in de lente.
en wanneer de dageraad aanbreekt
Ik vond de fontein die je gezicht waste.
wat een mooie dag.
wat een duidelijkere bron
wat was je mooie handen.
Ik gaf je mijn shirt zodat je kon drogen.
en trots op je, je met je schort droogde je gezicht.
Als je van me houdt, als een klein vogeltje
om mijn kooi te zijn, ben ik liever een vis en leef ik in het water.
dat nee dat nee, zeker meisje dat nee, dat niemand je vertelt
Ik hou van je zoals ik zeg.
Jaloers, ik zie je graag jaloers.
Omdat het een teken is dat je van me houdt.
Jaloers, vertel me waarom je jaloers bent.
Als je van mijn bron bent
En van mijn warmte de schaduw.
En de zigeuners zongen voor solea
en de kinderen leerden rustig het kompas
en wie kan mij bewijzen
dat Christus geen zigeuner was of dat hij kon zingen.
de bloemen op je balkon huilen om me te zien die ik ken
de bloemen op je balkon huilen om mij te zien, God verhoede het