Lofofora — Accélère songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Accélère" van Lofofora.

Songteksten

Nos destins s’entrelacent en traces irréversibles
J’ai comme tatoué sur la face quelques lignes indivisibles
J’ai poursuivi des ombres, désavoué la lumière, dispersé dans le nombre,
le doute, les larmes et la colère
On effacerait bien le passé, si l’on peut rien oublier
Qu’on s’y trouve, qu’on désespère, plus rien n’est à refaire
Tant de portes qui s’ouvrent, de regards qui se ferment, de silhouettes à
contre jour et de cailloux que l’on sème
Quand le silence nous rend sourds la vérité nous saigne
On effacerait bien le passé, si l’on peut rien oublier
Qu’on s’y trouve, qu’on désespère, plus rien n’est à refaire
Y' a pas de touche rewind, pas de retour au départ
Le train pour hier est reparti, c’est trop tard
Dans la salle d’attente, on se croirait dans un dortoir
Devine qui nous attend à la prochaine gare
Les histoires qui nous croisent nous construisent une à une, certaines en
statues de glace, certaines en soldats de fortune
Mes valises sont pleines de poussière et de vent
Les idées qui m’assénent vous contiennent bien autrement
On effacerait bien le passé, si l’on peut rien oublier
Qu’on s’y trouve, qu’on désespère, plus rien n’est à refaire
Ya pas de frein à la machine pas de marche arrière
Dis-moi où je vais si je regarde derrière
Je fais deux pas en avant et un pas de travers
Pour rattraper le temps dans les tunnels j’accélère.
J’accelère!
Accelere!

Songtekstvertaling

Ons lot is verweven in onomkeerbare sporen.
Ik heb een paar ondeelbare lijnen op het gezicht getatoeëerd.
Ik achtervolgde schaduwen, verloochende het licht, verspreid in het aantal,
twijfel, tranen en woede
We zouden het verleden wissen, als we niets kunnen vergeten.
Dat we daar zijn, dat we wanhopen, dat er niets meer gedaan kan worden.
Zoveel deuren die opengaan, ogen die dichtgaan, silhouetten om
dag en stenen die wij zaaien
Als stilte ons doof maakt, bloedt de waarheid ons.
We zouden het verleden wissen, als we niets kunnen vergeten.
Dat we daar zijn, dat we wanhopen, dat er niets meer gedaan kan worden.
Er is geen terugspoelen sleutel, geen terugkeer naar het begin
De trein van gisteren is vertrokken, het is te laat.
In de wachtkamer lijkt het op een slaapzaal.
Raad eens wie er op ons wacht op het volgende station.
De verhalen die ons dwarszitten bouwen ons een voor een, Sommige in
ijsbeelden, sommige als geïmproviseerde soldaten.
Mijn koffers zitten vol stof en wind.
De ideeën die bij mij passen bevatten je heel anders.
We zouden het verleden wissen, als we niets kunnen vergeten.
Dat we daar zijn, dat we wanhopen, dat er niets meer gedaan kan worden.
Er is geen rem op de machine geen omkering
Zeg me waar ik heen ga als ik achterom kijk.
Ik doe twee stappen vooruit en één stap over
Om de tijd in de tunnels goed te maken, versnel ik.
Ik rijd te hard.
Versnellen!