Lobao — El Desdichado II songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Desdichado II" van Lobao.
Songteksten
Eu sou o tenebroso, o irmão sem irmão
O abandono, inconsolado
O sol negro da melancolia
Eu sou ninguém, a calma sem alma que assola, atordoa e vem
No desmaio do final de cada dia
Eu sou a Explosão, o Exu, o Anjo, o Rei
O Samba-sem-canção, o Soberano de toda a alegria que existia
Eu sou a contramão da contradição
Que se entrega a Qualquer deus-novo-embrião pra traficar
O meu futuro por um inferno mais tranquilo
Eu sou Nada e é isso que me convém
Eu sou o sub-do-mundo e o que será que me detém?
Eu sou o Poderoso, o Bababã
O Bão! Eu sou o sangue, não!
Eu sou a Fome! do homem que come na brecha da mão de quem vacila
Eu sou a Camuflagem que engana o chão
A Malandragem que resvala de mão em mão
Eu sou a Bala que voa pra sempre, sem rumo, perdida
Eu sou a Explosão, o Exu, o Anjo, o Rei
Eu sou o Morro, o Soberano, a Alegoria que foi a minha vida
Eu sou a Execução, a Perfuração
O Terror da próxima edição dos jornais
Que me gritam, me devassam e me silenciam
Songtekstvertaling
Ik ben de duistere, de broer zonder broer.
Het verlaten, ontroostbaar
De Zwarte Zon van melancholie
Ik ben niemand, de zielloze kalmte die plagt, stuntelt en komt
Aan het einde van elke dag flauwvallen
Ik ben de explosie, de Exu, De Engel, De Koning
De Samba-zonder-lied, De heerser van alle vreugde die bestond
Ik ben het tegenovergestelde van tegenstrijdigheid.
Die zich overgeeft aan een god-nieuw-embryo aan het verkeer
Mijn toekomst voor een rustiger hel
Ik ben niets en dat past bij me.
Ik ben de sub-van-de-wereld, en wat Houdt me tegen?
Ik ben de Machtige, de Bababe.
De Boon! Ik ben het bloed, Nee!
Ik heb honger. van de man die eet in de breuk van de hand van degene die wankelt
Ik ben de camouflage die de grond bedriegt
De truc die van hand tot hand glipt
Ik ben de kogel die voor altijd vliegt, doelloos, verloren
Ik ben de explosie, de Exu, De Engel, De Koning
Ik ben de Heuvel, De Soeverein, de allegorie die mijn leven was
Ik ben aan het boren.
De terreur van de volgende editie van de kranten
Die tegen me schreeuwen, me verslinden en me het zwijgen opleggen