Lluis Llach — Campanades a Morts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Campanades a Morts" van Lluis Llach.
Songteksten
Campanades a morts
Fan un crit per la guerra
Dels tres fills que han perdut
Les tres campanes negres
I el poble es recull
Quan el lament s’acosta
Ja són tres penes més
Que hem de dur a la memòria
Campanades a morts
Per les tres boques closes
Ai d’aquell trobador
Que oblidés les tres notes!
Qui ha tallat tot l’alè
D’aquests cossos tan joves
Sense cap més tresor
Que la raó dels que ploren?
Assassins de raons, de vides
Que mai no tingueu repòs en cap dels vostres dies
I que en la mort us persegueixin les nostres memòries
Campanades a morts
Fan un crit per la guerra
Dels tres fills que han perdut
Les tres campanes negres
II
Obriu-me el ventre
Pel seu repòs
Dels meus jardins
Porteu les millors flors
Per aquests homes
Caveu-me fons
I en el meu cos
Hi graveu el seu nom
Que cap oratge
Desvetllí el son
D’aquells que han mort
Sense tenir el cap cot
III
Disset anys només
I tu tan vell;
Gelós de la llum dels seus ulls
Has volgut tancar ses parpelles
Però no podràs, que tots guardem aquesta llum
I els nostres ulls seran llampecs per als teus vespres
Disset anys només
I tu tan vell;
Envejós de tan jove bellesa
Has volgut esquinçar els seus membres
Però no podràs, que del seu cos tenim record
I cada nit aprendrem a estimar-lo
Disset anys només
I tu tan vell;
Impotent per l’amor que ell tenia
Li has donat la mort per companya
Però no podràs, que per allò que ell va estimar
El nostres cos sempre estarà en primavera
Disset anys només
I tu tan vell;
Envejós de tan jove bellesa
Has volgut esquinçar els seus membres
Però no podràs, que tots guardem aquesta llum
I els nostres ulls seran llampecs per als teus vespres
IV
La misèria esdevingué poeta
I escrigué en els camps
En forma de trinxeres
I els homes anaren cap a elles
Cadascú fou un mot
Del victoriós poema
Songtekstvertaling
Knoll
Schreeuw om oorlog.
Van de drie kinderen die hebben verloren
De drie klokken zwart
En het dorp is verzameld
Wanneer het geroep komt
Er zijn nog drie zinnen.
We moeten de herinnering voortzetten.
Knoll
Want de drie monden sluiten
Ai van die troubadour
Je vergat de drie noten!
Die alle adem heeft afgesneden
Van deze lichamen, zo jong
Geen schat meer.
Is dat de reden van die schreeuw?
Moordenaars van redenen, van levens
Je hebt nooit de rest van je dagen.
En dat we in de dood onze herinneringen najagen
Knoll
Schreeuw om oorlog.
Van de drie kinderen die hebben verloren
De drie klokken zwart
II
Open de buik.
Voor uw rust
Van mijn tuinen
Breng de beste bloemen
Voor deze mannen
Caveu-me achtergrond
En in mijn lichaam
Graveer je naam.
Die oratge
Slaap wensen
Van hen die gestorven zijn
Zonder het hoofd naar beneden te halen
III
Slechts zeventien jaar
En jij bent zo oud.;
Jaloers op het licht van je ogen
Je wilde zijn oogleden sluiten.
Maar dat kan niet, jullie houden allemaal dit licht
En onze ogen zullen bliksem zijn voor uw avonden
Slechts zeventien jaar
En jij bent zo oud.;
Jaloers op zo ' n jonge schoonheid
Je wilde hun leden verscheuren.
Maar dat kan niet, dat is je lichaam met geheugen.
En elke nacht zullen we ervan leren houden
Slechts zeventien jaar
En jij bent zo oud.;
Hulpeloos voor de liefde die hij had
Jij hebt een metgezel gedood.
Maar dat kun je niet, dan voor wat hij liefhad.
Ons lichaam zal altijd in de lente zijn
Slechts zeventien jaar
En jij bent zo oud.;
Jaloers op zo ' n jonge schoonheid
Je wilde hun leden verscheuren.
Maar dat kan niet, jullie houden allemaal dit licht
En onze ogen zullen bliksem zijn voor uw avonden
INTRAVENEUS
De ellende werd een dichter.
En schreef in de velden
In de vorm van loopgraven
En de mannen gingen naar hen toe.
Elk was een woord.
Het zegevierende gedicht