Любовь Успенская — Я и Париж songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Я и Париж" van Любовь Успенская.
Songteksten
Задумчивый ливень играет на клавишах крыш,
Я снова тебя вспоминаю, тебя и Париж.
Кружились любовь и веселье, мы плыли по Сене весенней.
И ангел святой там был со мной.
Три дня пронеслись как мгновенье, три ночи как сон.
И слышали мы в сновиденьях малиновый звон.
Гром грянул средь ясного неба, и вдруг мы расстались нелепо,
И ангел исчез во тьме небес.
Где ты, друг мой синеокий,
Где ты, самый близкий, но далекий.
Здесь без тебя мне грустно так и одиноко,
Где ты, где ты, отзовись.
Что я тебя потеряла — виною сама,
Я встречи с тобой ждать устала, схожу я с ума.
Бегу от друзей и знакомых, в плену сожалений я дома.
Весна у окна, сижу одна.
Где ты, друг мой синеокий,
Где ты, самый близкий, но далекий.
Здесь без тебя мне грустно так и одиноко,
Где ты, где ты, отзовись.
Задумчивый ливень играет на клавишах крыш,
Я снова тебя вспоминаю, тебя и Париж.
Так хочется верить, что завтра, на белых ступенях Монмарта,
Смогу я опять тебя обнять.
Songtekstvertaling
Een peinzende stortbui speelt op de sleutels van de daken,
Ik herinner me jou weer, jij en Paris.
Liefde en plezier draaiden, en we zweefden op de Lentezegen.
En de heilige engel was daar met mij.
Drie dagen gingen voorbij als een moment, drie nachten als een droom.
En we hoorden in onze dromen de crimson tinkle.
De donder brak uit in de heldere hemel, en plotseling gingen we absurd ver weg. ,
En de engel verdween in de duisternis van de hemel.
Waar ben je, mijn blauwogige vriend,
Waar ben je, het dichtst, maar het verst.
Ik ben verdrietig en eenzaam hier zonder jou.,
Waar ben je, waar ben je, geef antwoord.
Dat ik je verloor is mijn eigen schuld.,
Ik ben het zat om op je te wachten, ik word gek.
Ik loop weg van vrienden en kennissen, in de gevangenis van spijt ben ik thuis.
Spring bij het raam, zittend alleen.
Waar ben je, mijn blauwogige vriend,
Waar ben je, het dichtst, maar het verst.
Ik ben verdrietig en eenzaam hier zonder jou.,
Waar ben je, waar ben je, geef antwoord.
Een peinzende stortbui speelt op de sleutels van de daken,
Ik herinner me jou weer, jij en Paris.
Ik wil geloven dat morgen, op de witte trappen van Montmarte,
Ik kan je weer knuffelen.