Liv Kristine — Deus Ex Machina songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Deus Ex Machina" van Liv Kristine.

Songteksten

After ten rainy summers
And nine destructive winters
There was hardly nothing left
But a bare and sore ground
Lite a stripped and dried out soul
Without body and skin
And the cold wind blew the hazel trees
And the cold wind blew the hazel trees
Reminding them of how old they are
Suddenly a force from above
Silenced the elegy
It was at the end of the day
It was at the end of the day
Although the beginning of a new and bright tomorrow
Deus ex machina…
After ten rainy summers
And nine destructive winters
There was a last sudden gust of wind
Before the life and freshness again
Touched every heart, mind and soul
And the comfortable summer breeze
Played with the green leaves of the hazel trees
Reminding them of how young
And beautiful they are
Echoing a sorrowless future to come
They thought about their lives
How satisfying they were
And they spoke with happy childlike voices
After ten rainy summers
And nine destructive winters
Deus ex machina…

Songtekstvertaling

Na tien regenachtige zomers
En negen vernietigende winters.
Er was bijna niets meer over.
Maar een kale en zere grond
Een gestripte en uitgedroogde ziel.
Zonder lichaam en huid
En de koude wind blies de hazelbomen
En de koude wind blies de hazelbomen
Hen eraan herinneren hoe oud ze zijn
Plotseling een kracht van boven
De elegie het zwijgen opgelegd
Het was aan het eind van de dag
Het was aan het eind van de dag
Hoewel het begin van een nieuwe en heldere morgen
Deus ex machina…
Na tien regenachtige zomers
En negen vernietigende winters.
Er was een laatste plotselinge windvlaag.
Voor het leven en de frisheid weer
Raakte elk hart, geest en ziel
En de comfortabele zomerbries
Gespeeld met de groene bladeren van de hazelbomen
Hen eraan herinneren hoe jong
En ze zijn mooi.
Een treurige toekomst na laten komen
Ze dachten aan hun leven.
Hoe bevredigend ze waren
En ze spraken met gelukkige kinderlijke stemmen
Na tien regenachtige zomers
En negen vernietigende winters.
Deus ex machina…