Liu E Leu — O Menino Da Porteira songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "O Menino Da Porteira" van Liu E Leu.
Songteksten
Toda vez que eu viajava pela estrada de Ouro Fino
De longe eu avistava a figura de um menino
Que corria abria a porteira e depois vinha me pedindo
Toque o berrante seu moço
Que é pra eu ficar ouvindo
Quando a boiada passava e a poeira ia baixando
Eu jogava uma moeda e ele saía pulando
Obrigado boiadeiro
Que Deus vá lhe acompanhando
Pra aquele sertão à fora meu berrante ia tocando
Nos caminhos desta vida muito espinho eu encontrei
Mas nenhum calou mais fundo
Do que isto que eu passei
Na minha viagem de volta qualquer coisa eu cismei
Vendo a porteira fechada o menino não avistei
Arriei do meu cavalo num ranchinho à beira chão
Vi uma mulher chorando, quis saber qual a razão
Boiadeiro veio tarde, veja a cruz no estradão
Quem matou o meu filhinho foi um boi sem coração
Lá pras bandas de Ouro Fino levando gado selvagem
Quando passo na porteira até vejo a sua imagem
O seu rangido tão triste mais parece uma mensagem
Daquele rosto trigueiro desejando-me boa viagem
A cruzinha no estradão do pensamento não sai
Eu já fiz um juramento que não esqueço jamais
Nem que o meu gado estoure, e eu precise ir atrás
Neste pedaço de chão berrante eu não toco mais
Songtekstvertaling
Elke keer als ik over de weg van fijn goud reisde
Van veraf zag ik het figuur van een jongen.
Dat rende de deur open en kwam me vragen
Raak de opzichtige jongen aan.
Dat is voor mij om te luisteren.
Toen de ossen voorbijgingen en het stof wegzakte
Ik gooide een munt en hij sprong eruit.
Dank je, Boyar.
Moge God met je gaan.
Want dat land buiten mijn opzichter speelde
In de manieren van dit leven vond ik een doorn.
Maar niemand hield dieper op.
Dan dit heb ik meegemaakt
Op mijn reis terug alles wat ik cismei
De jongen zag de deur niet dicht.
Ik kwam van mijn paard op een ranch aan de rand van de grond
Ik zag een vrouw huilen, wilde weten waarom.
Boyar kwam te laat, zie het kruis op de weg
Die mijn kleine zoon doodde was een harteloze OS.
Daar zijn pralen van fijn goud die wild vee vervoeren.
Als ik voor de deur sta, zie ik zelfs je beeld.
Je piept zo verdrietig meer klinkt als een boodschap
Van die brutale kop die me een goede reis toewenst.
Het kleine kruisje op de weg van het denken gaat niet weg
Ik heb al een eed afgelegd die ik nooit zal vergeten.
Zelfs als mijn vee barst, en ik moet achter hem aan.
Op dit opzichtig stuk grond raak ik niet meer aan.