Listener — Falling In Love With Glaciers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Falling In Love With Glaciers" van Listener.
Songteksten
I met a shell of a mountain who knew she was finished
Claimed she grew up from a grain of sand
With every year wider she bloomed a little bit longer
To the roof of the sky with outstretched hands
She made friends with the sun, shared enemies with no one
Counted weeks like she should of counted days
And swallowed handfuls of night so she could sleep tight
And turn her thoughts from its stone cold ways
And this was the beginning, the start of the ending
You can’t die from a broken heart
But from the time the sun rose
To the space where it fell away
She would love, and it wouldn’t take part
And every every day she would echo echo
In every single way she should let go let go But it had her in its sights cupids icy arrows
So she caught every one with her heart like it was her duty
It walked the wrong wrong way down her one way plan
She was surrounded by forests, rivers and beauty
Until that glacier froze over the land
And so she blamed herself hated her wealth
She was born at too young of an age
And every night her dreams were touched by witches fingers
Until her heart was caged.
With every morning spent not caring if she cares or not
Sleeping in the melt and mud, waiting for the earth to rot
Burying herself alive she scrapes the hole that it left open
Empty as her very heart, that mountain was all broken
All broken, that mountain was all broken
Now I can see that her bloods red and she’s got feelings and they always get
spilled both without thinking
Songtekstvertaling
Ik ontmoette een granaat van een berg die wist dat ze klaar was.
Ze groeide op uit een zandkorrel.
Met elk jaar breder bloeide ze een beetje langer
Naar het dak van de hemel met uitgestrekte handen
Ze maakte vrienden met de zon, deelde vijanden met niemand.
Geteld weken zoals ze zou moeten van geteld dagen
En ' s nachts handvol ingeslikt zodat ze goed kon slapen.
En haar gedachten van haar ijskoude wegen veranderen
En dit was het begin, het begin van het einde
Je kunt niet sterven aan een gebroken hart.
Maar vanaf het moment dat de zon opkwam
Naar de ruimte waar het weg viel
Ze zou het leuk vinden en het zou niet meedoen.
En elke dag echo ze
Op elke manier zou ze los moeten laten maar het had haar in het vizier
Dus ze ving iedereen met haar hart alsof het haar plicht was.
Het liep de verkeerde kant op.
Ze was omringd door bossen, rivieren en schoonheid.
Totdat die gletsjer bevroor over het land.
En dus gaf ze zichzelf de schuld dat ze haar rijkdom haatte.
Ze is te jong geboren.
En elke nacht werden haar dromen aangeraakt door heksen vingers
Tot haar hart gekooid was.
Met elke ochtend dat ze er niet om geeft of ze er om geeft of niet
Slapen in de smelt en modder, wachtend tot de aarde wegrot
Ze begraaft zichzelf levend en schraapt het gat dat het open liet.
Zo leeg als haar hart, die berg was allemaal gebroken
Die berg was helemaal kapot.
Nu kan ik zien dat haar bloed rood is en ze heeft gevoelens en ze krijgen altijd
beide gemorst zonder na te denken.