Lisa Ekdahl — Hjärtat var rispat songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hjärtat var rispat" van Lisa Ekdahl.
Songteksten
Klockorna slog hon steg åter mot ytan
Den välkända botten var allt för bekant
Hennes huvud var rent, med en drunknades vilja
Söktes en utväg en sann bundsförvant
Hennes huvud var glasklart som hos en som ser allt
Att här ges bara en chans, bara en inte mer
Likt förbryterskans skärpa inför en stöt
Likt självmördarens allvar, stunden innan hon sköt
Hennes hjärta var rispat
Bårar bars ut
Stegarna reses, mot lyckliga slut
Hjärta var rispat
Bårar bars ut
Stegarna reses, mot lyckliga slut
Dom fann henne där i helvetets förgård
Då var hon så skör, så illa däran
Du fann henne där du själv en gång varit
Hon såg du förstod då när ni såg varann
Så hörde hon klockor, dom hördes först då
Det finns klockor som klingar
Först när någon vill förstå
När nån vill begripa nåt obegripbart
På mörkaste botten fann du tydligt och klart
Hennes hjärta var rispat
Bårar bars ut
Stegarna reses, mot lyckliga slut
Hjärta var rispat
Bårar bars ut
Stegarna reses, mot lyckliga slut
Nu är hon så skör som en flicka i glashus
Där glaset är rent och ljuset vitt
Hon vet alltför väl det ger ingenting
Att kasta en sten hon har nog nu med sitt
För nu har hon hört klockor
Dom hördes dit ner
Till botten där ingen syns eller ser
Så började hon stiga mot ytan och upp
Orden vidare vidare, ljöd för nu skulle hon upp
Hjärtat var rispat
Bårar bars ut
Stegarna reses, mot lyckliga slut
Hjärta var rispat
Bårar bars ut
Stegarna reses, mot lyckliga slut
Songtekstvertaling
De klokken sloegen en ze steeg weer naar de oppervlakte.
De vertrouwde bodem was maar al te bekend.
Haar hoofd was schoon, met de wil van een verdronken
Zocht een uitweg uit een ware bondgenoot
Haar hoofd was kristalhelder als een man die alles ziet.
Dat hier slechts één kans wordt gegeven, slechts één niet meer
Zoals de scherpte van de crimineel in het gezicht van een schok.
Zoals de ernst van de zelfmoord, het moment voordat ze schoot
Haar hart was gekrabd.
Brancards waren versleten.
De ladders reizen, naar een gelukkig einde
Hart was rispat
Brancards waren versleten.
De ladders reizen, naar een gelukkig einde
Ze vonden haar op de binnenplaats.
Toen was ze zo breekbaar, zo slecht
Je hebt haar gevonden waar je ooit was.
Ze zag dat jullie het begrepen toen jullie elkaar zagen.
Dus ze hoorde klokken, ze werden pas toen gehoord
Er gaan bellen rinkelen.
Alleen als iemand het wil begrijpen.
Als iemand iets onbegrijpelijks wil begrijpen
Op de donkerste bodem Vond je duidelijk en duidelijk
Haar hart was gekrabd.
Brancards waren versleten.
De ladders reizen, naar een gelukkig einde
Hart was rispat
Brancards waren versleten.
De ladders reizen, naar een gelukkig einde
Nu is ze zo breekbaar als een meisje in glazen huizen
Waar het glas schoon is en het licht wit
Ze weet maar al te goed dat het niets geeft.
Om een steen te gooien heeft ze nu genoeg bij zich.
Voor nu heeft ze belletjes gehoord.
Ze hoorden daar beneden.
Naar de bodem waar niemand gezien of gezien wordt
Dus begon ze op te stijgen naar de oppervlakte en omhoog
De woorden verder, klonk voor nu zou ze omhoog
Het hart was gekrabd.
Brancards waren versleten.
De ladders reizen, naar een gelukkig einde
Hart was rispat
Brancards waren versleten.
De ladders reizen, naar een gelukkig einde