Lisa Ekdahl — Bortom det blå songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bortom det blå" van Lisa Ekdahl.
Songteksten
Jag såg en man vada ner i vattnet
Jag frågade vart han skulle gå
Han sa: «Jag går dit benen bär mig
Det ska inte va svårare än så»
Han talade om himmelen och havet
Han valde de slitnaste ord
Men orden fick liv då de kom ur hans mun
Ja, det var som om jag plötsligt förstod
Att vi är många som talar om havet
Men få har havet i sin blick
En gång mötte jag en man med såna ögon
Men ingen jag frågat vet vart han gick
Och vi är många som talar om himlen
Men få kan förstå en evighet
Jag såg en man han bar himmelen inom sig
Men var han finns nu finns det ingen som vet
Jag såg en man vada ner i vattnet
Jag frågade vart han skulle gå
Han sa: «Jag går dit benen bär mig
Det ska inte va svårare än så»
Han talade om himmelen och havet
Han valde de slitnaste ord
Men orden fick liv då de kom ur hans mun
Ja, det var som om jag plötsligt förstod
Att vi är många som talar om havet
Men få har havet i sin blick
En gång mötte jag en man med såna ögon
Men ingen jag frågat vet vart han gick
Och vi är många som talar om himlen
Men få kan förstå en evighet
Jag såg en man han bar himmelen inom sig
Men var han finns nu finns det ingen som vet
Han såg solen i ögonen
Han var lätt som en vind
Han såg bortom det blå på himmelen
Då han gick föll en tår på min kind
För vi är många som talar om havet
Men få har havet i sin blick
En gång mötte jag en man med såna ögon
Men ingen jag frågat vet vart han gick
Och vi är många som talar om himlen
Men få kan förstå en evighet
Jag såg en man han bar himmelen inom sig
Men var han finns nu finns det ingen som vet
Songtekstvertaling
Ik zag een man in het water waden.
Ik vroeg hem waar hij heen moest.
Hij zei: "Ik ga waar mijn benen me dragen
Het zou niet moeilijker moeten zijn dan dat.»
Hij sprak over hemel en zee.
Hij koos de kleinste woorden.
Maar de woorden kwamen tot leven toen ze uit zijn mond kwamen.
Ja, Het was alsof ik plotseling begreep
Dat we veel praten over de zee
Maar weinigen hebben de zee in hun ogen.
Ooit ontmoette ik een man met zulke ogen.
Maar niemand weet waar hij is.
En wij zijn velen die over de hemel spreken
Maar weinigen kunnen het voor altijd begrijpen.
Ik zag een man die hij de hemel in zich droeg.
Maar waar hij nu is, is er niemand die het Weet.
Ik zag een man in het water waden.
Ik vroeg hem waar hij heen moest.
Hij zei: "Ik ga waar mijn benen me dragen
Het zou niet moeilijker moeten zijn dan dat.»
Hij sprak over hemel en zee.
Hij koos de kleinste woorden.
Maar de woorden kwamen tot leven toen ze uit zijn mond kwamen.
Ja, Het was alsof ik plotseling begreep
Dat we veel praten over de zee
Maar weinigen hebben de zee in hun ogen.
Ooit ontmoette ik een man met zulke ogen.
Maar niemand weet waar hij is.
En wij zijn velen die over de hemel spreken
Maar weinigen kunnen het voor altijd begrijpen.
Ik zag een man die hij de hemel in zich droeg.
Maar waar hij nu is, is er niemand die het Weet.
Hij zag de zon in zijn ogen
Hij was zo licht als een briesje.
Hij keek verder dan de blauwe lucht
Toen hij liep, viel er een traan op mijn wang.
Want wij zijn velen die over de zee spreken
Maar weinigen hebben de zee in hun ogen.
Ooit ontmoette ik een man met zulke ogen.
Maar niemand weet waar hij is.
En wij zijn velen die over de hemel spreken
Maar weinigen kunnen het voor altijd begrijpen.
Ik zag een man die hij de hemel in zich droeg.
Maar waar hij nu is, is er niemand die het Weet.