Lino — Où Les Anges Brûlent songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Où Les Anges Brûlent" van Lino.
Songteksten
Les putains de jours passent et se ressemblent
Les tours cachent l’horizon, les spliffs tournent, rassemblent
On fait ses classes dans les cours de prisons
Les soces, la famille, disons que les grosses liasses stimulent
Enterre les amis, souvent on y passe mais la vie continue
Un putain de vice peut en cacher un autre
Il dissimule sa haine, la reum elle, la rue lui a déjà pris un fils
Le daron lui parle comme il cogne mais à force on s’habitue
Sent plus les coups, le cœur béton comme un bout de bitume
Il tue le temps… à moins que ce soit le contraire
Avec ses confrères, dans le crime, il tombe dans tous les pièges que la rue tend
Gratte deux trois rimes de quartiers, sur les shmits et l'État
Enragé, une moitié du temps, et l’autre pété au shit
Il a des rêves, pourtant, des envies d’exil
Guette la carte du monde, relit les lettres de son frangin au placard
Ça dit le vrai luxe c’est être libre, l’homme est pas fait pour la cage
Personne n’est parfait, comme leur dernier braquage
Alors il gamberge, en nage, allongé sur son lit superposé
Pense à changer de berge, les yeux explosés, il pense…
Il se lève, prends son *** sous le lit, enroulé dans une veste
Sourit à sa mère, lui fait un geste de la main
Claque la porte, rejoint le reste de l'équipe
Les potes, ça s’engraine, les voix portent, putain venez on sait où cette pute
traine
La daronne, guette par la fenêtre, regarde son fils partir
Cette nuit, c’est la dernière fois qu’elle entendra parler de lui
Où vont les anges?
Où vont les anges?
Où vont les anges?
Où vont les anges?
Elle a l'âge des premières fois, l'âge où on teste la vie
L'âge où on aime autant qu’on se déteste
L'âge où le seul avis qu’on ait, c’est celui des autres
Tous dans le même navire, elle était cool avant que sa reum perde les eaux
Tout s'écroule quand ses parents divorcent, les coups
Les rapports de force, plus personne à l'écoute car plus de réseau
Adolescence meurtrie, cicatrice ambulante
Le cœur blessé, prend le premier petit con venu pour une ambulance
Une vie stressée, sans but, sans tarder
Elle donne son petit corps à qui sait la regarder, et encore
C’est une grande pute la vie, elle assemble ses putains d’souvenirs
Elle se rappelle des nombreuses visites nocturnes
De papa dans sa chambre
Et elle fugue, fait le mur, enrage, déjà mure avant l'âge
Attend sa mue après l’orage, ça ne peut qu'être mieux
Elle tombe accro d’un raclo plein de promesses
Tout est OK, jusqu’au jour où elle lui annonce qu’elle est cloquée
Le jour de ses 18 piges, tout est noir ce soir de décembre
On l’a retrouvée dans sa baignoire, baignant dans son sang
Où vont les anges?
Où vont les anges?
Où vont les anges?
Où vont les anges?
Il a le poing tranché, des gouttes de sang viennent tacher le sol
Encore une gorgée d’alcool, encore un cachet
Chargé, il guette son visage déformé dans la glace brisée
C'était le fils sage, désormais ses putains de démons le suivent à la trace
D’un monde aseptisé, pousser à réussir très tôt
À viser le top, à vivre les rêves de ses parents, leur véto, oui il en crève
Gosse transparent, éternel premier de la classe
Tout part en couille et se casse, personne n’a rien vu venir
Il se fracasse la tête contre les murs
Passe la plupart du temps seul devant sa glace
Genre, c’est à moi que tu parles?
Génération X, héritier de la violence des aînés
Une étincelle sur une traînée de poudre qui voulait juste être aimée
Des années, à kiffer sur une fouf qui s’en branle, l'étouffe
Il s’en prend à Dieu, prie le Diable, s’imaginant à deux dans le gouffre
Il a des pulsions meurtrières et veut sortir des ténèbres
Le souffre douleur d’hier, deviendra célèbre
Tristement, le poing tranché, des gouttes de sang sur le sol
Encore une gorgée d’alcool, encore un cachet
Les armes chargées de son daron, entassées dans un sac de sport
Il se dirige vers son lycée pour inverser le score
Il arrive, pointe une première cible, et là ça tourne au drame
Et la suite, elle fera la une des journaux…
Bruit d’armes à feu
Pour les gosses d’ici, de là-bas, du bled, ou d’ailleurs
Quartiers difficiles ou pas, j’plaide
Qui est coupable quand ça tourne au drame, que le coup part
Y’a même des SOS, dans les cocktails molotov
La réalité prend le dessus, les anges brulent, tu pars et qui s’en souvient?
Écoutes-les hurler même pour rien, parce qu’on nait pas criminels, on le devient
Songtekstvertaling
De dagen gaan voorbij en lijken op elkaar.
Torens verbergen de horizon, spliffs draaien, verzamelen
We doen onze lessen in de gevangenis.
De soces, de familie, laten we zeggen dat de grote bundels stimuleren
Begraaf vrienden, vaak gaan we daarheen maar het leven gaat door
De ene ondeugd kan de andere verbergen.
Hij verbergt zijn haat, de reum haar, de straat heeft hem al een Zoon gegeven.
De daron praat tegen hem als hij klopt, maar met geweld raken we eraan gewend.
Voelt meer slagen, het hart beton als een beetje bitumen
Het doodt de tijd ... tenzij anders
Met zijn collega ' s, in de misdaad, valt hij in alle valstrikken die de straat neigt om
Krabt twee drie rijmpjes van buurten, op de shmits en de staat
Woedend, de ene helft van de tijd, en de andere scheet naar stront
Hij heeft dromen, maar verlangt naar ballingschap.
Kijk naar de kaart van de wereld, Lees de brieven van zijn broer in de kast.
Het zegt dat de echte luxe is om vrij te zijn, de mens is niet gemaakt voor de kooi
Niemand is perfect, zoals hun laatste overval.
Dan dartelt hij, zwemt, liggend op zijn stapelbed
Denk aan het veranderen van bank, ogen geblazen, hij denkt…
Hij staat op, neemt zijn * * * onder het bed, gewikkeld in een jas
Glimlacht naar zijn moeder, gebaren haar hand
Sla de deur dicht, sluit je aan bij de rest van het team.
Vrienden, het wordt dik, stemmen dragen, verdomme kom op we weten waar deze hoer
lag
De daronne kijkt uit het raam en ziet haar zoon vertrekken.
Vanavond is de laatste keer dat ze over hem hoort.
Waar gaan de engelen heen?
Waar gaan de engelen heen?
Waar gaan de engelen heen?
Waar gaan de engelen heen?
Ze is de leeftijd van de eerste paar keer, de leeftijd waarop je je leven test.
De leeftijd waar we net zoveel van houden als dat we elkaar haten.
De leeftijd waarop de enige mening die we hebben is die van anderen
Allemaal op hetzelfde schip, ze was cool voordat haar reum het water verloor.
Alles valt uit elkaar als haar ouders scheiden, de klappen
Machtsverhoudingen, meer mensen luisteren omdat meer netwerk
Gekneusde Tiener, wandelend litteken
Gewonde hart, neemt de eerste oplichting. kom voor een ambulance.
Een leven gestrest, doelloos, zonder vertraging
Ze geeft haar kleine lichaam aan iedereen die weet hoe naar haar te kijken, en toch
Het is een geweldig hoerenleven, ze verzamelt haar verdomde herinneringen.
Ze herinnert zich de vele nachtbezoeken
Papa in zijn kamer.
En ze rent weg, maakt de muur, woedend, rijpt al voor de leeftijd
Wacht op zijn molt na de storm, het kan alleen maar beter
Ze raakt verslaafd aan een eikel vol beloftes.
Alles is in orde, tot de dag dat ze hem aankondigt dat ze geblisterd is.
Op de dag van zijn 18 varkens, is alles zwart vanavond in December
Ze werd gevonden in haar badkuip, badend in haar bloed.
Waar gaan de engelen heen?
Waar gaan de engelen heen?
Waar gaan de engelen heen?
Waar gaan de engelen heen?
Zijn vuist is gesneden, druppels bloed komen om de grond te bevlekken.
Nog één slokje alcohol, nog één pil.
Geladen, wacht hij op zijn misvormde gezicht in het gebroken ijs
Hij was de wijze zoon, nu volgen zijn demonen in zijn voetsporen.
Vanuit een gereinigde wereld, push om zeer vroeg te slagen
Om de top te bereiken, om de dromen van zijn ouders te beleven, hun dierenarts, ja hij sterft
Transparant kind, eeuwige eersteklas.
Alles wordt gek en breekt, niemand zag iets aankomen.
Hij slaat zijn hoofd tegen de muren.
Brengt het grootste deel van de tijd alleen door voor zijn ijs.
Heb je het tegen mij?
Generatie X, erfgenaam van ouderengeweld
Een vonk op een spoor van poeder dat alleen maar geliefd wilde worden
Jaren, voor kiffer op een zweep die zich aftrekt, stikt
Hij geeft God de schuld, bidt de duivel, denkt zichzelf twee in de afgrond
Hij heeft dodelijke impulsen en wil uit de duisternis komen.
De pijn van gisteren zal beroemd worden.
Helaas, de vuist gesneden, druppels bloed op de vloer
Nog één slokje alcohol, nog één pil.
Wapens geladen met zijn daron, opgestapeld in een sporttas.
Hij gaat naar zijn middelbare school om de score terug te draaien.
Hij komt, wijst een eerste doelwit aan, en dan wordt het drama.
En de volgende, zal ze de krantenkoppen halen.…
Gun geluid
Voor kinderen hier, daar, gebloed, of elders
Moeilijke buurten of niet, Ik pleit
Wie is schuldig als het verandert in drama, laat de klap gaan
Er zijn zelfs SOS, in Molotov cocktails
De realiteit neemt het over, engelen branden, jij vertrekt en wie herinnert het zich?
Luister naar hen schreeuwen voor niets, want we zijn geen geboren criminelen, we worden criminelen