Lino — 95, Rue Borsalino (J'me Confesse) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "95, Rue Borsalino (J'me Confesse)" van Lino.
Songteksten
On a l'âge de nos actes, la sagesse de leurs conséquences
P’t-être qu’on serait différents loin d’nos ZAC?
Peut-être, mais c’qui est sûr, qu’l’homme qu’on devient
Dépend du môme qu’on a été, ces putains d’blessures
La daronne voulait qu’j’devienne toubib ou baveux
J’ai fait un bide grave, l'école et moi c’est Arafat et Sharon
Désolé M’sieur l’Commissaire, y’a qu’sur l’beat que j’passe aux aveux
La couronne j’braque nerveux, dope mon rap à la testostérone
J'étais un merdeux, plein d’attitude, peu d’ambition
Cauchemardeux, j’ai fait mes études dans un buisson
La putain d’cuisson?
Tu connais, l’son on l’aime saignant dans l’coin
Les mots crus, la tête brûlée à point sous l’bonnet
Check un-deux, on est microphone-toxo'
Reconnais qu’si t’es d’taille, t’es rare comme une putain sans proxo'
On est en 95, le morceau c’est «Balltrap», puissant
J’fête mes 20 piges au poste, menottes serrées jusqu’au sang
La chasse au flouze assassine l’innocence, comme grandir près des piquouzes
À l'âge bête dans une partouze, perdre son pucelage
Prête l’oreille, épouse ma cause ou pas
J’m’apprête à faire pousser des roses sur un tas d’bouse
J’t’emmène en virée dans les rues d’ma vie
Dans c’monde j’purge ma peine, j’sais pas combien d’temps j’ai à tirer
J’ai pété la vitre quand j’ai vu les portes du succès closes
J’me confesse
J’ai créé ma prose dans les rues d’la ville
La dalle j’connais, j’en parle peu par respect pour mes géniteurs
La drogue comme thérapeute
À la banque d’la morale j’suis débiteur, mec depuis ti-pe j’dérape
Dans l’collimateur des schmitts, j’glisse sur un terrain râpeux
C’est dans mes raps qu'ça s’ressent, j’ai eu l’vice précoce
L’odeur du sang, la pisse, les plans stressants
Depuis qu’on est gosses mes frangins et moi
Trop nombreux mais pas numérotés
On a expérimenté l’cheu-arra, déjà tout jeunes ça carrotait
Y’avait d’la joie dans nos trous à rat, c'était loin d'être Rio
Enfance bercée par les cris, menaces d’expulsion du proprio
On aime la vie alors on s’cramponne, prend la fourrure par la crinière
Mêmes paralysés par une rafale dans la moelle épinière
J’m’en tamponne, un chouia obsédé fallait l’présager
Gamin, j’ai fait des tonnes de trucs avec une conne plus âgée
J’reste enragé, j’vous emmerde, c’rap c’est mon blues
Sur ma mère, j’m’apprête à faire pousser des roses sur un tas d’bouse
J’t’emmène en virée dans les rues d’ma vie
Dans c’monde j’purge ma peine, j’sais pas combien d’temps j’ai à tirer
J’ai pété la vitre quand j’ai vu les portes du succès closes
J’me confesse
J’vais crier ma prose dans les rues d’la ville
Quand l’daron est parti, j'étais pas un homme, encore un merdeux
Paix à son âme, devant la somme d’emmerdes, m’man pleurait pour deux
J’attrape mon arme, mes pieds épousent le béton à merveille
Ses larmes j’les ai pas vues, trop occupé à rien foutre
Quand la rue surveille, le sort te shoote ou t’braque
J’ai rien trouvé d’mieux qu’ramener des tas d’flics retourner la baraque
Dire que l’destin nous a mal notés? C’est ça
Y’a rien d’pire pour une mère que d’voir son fils mourir ou partir menotté
C’est ma rédemption d’délinquant, ce son m’foudroie
Ça nique le mental, comme voir son premier cadavre à cinq ans
Maintenant j’marche droit ou presque
J’ai trouvé un camp, béni mes proches
Seul l'échec viendra assassiner ma fresque
J’serai pas criminel, parc’que c’est c’que leurs statistiques disent
Le Ciel nous vise depuis l’péché originel
Oublie les pronostics, moi j’t’offre une virée dans mes shoes
2005 c’est Ärsenik, j’fais pousser des roses sur un tas d’bouse
J’t’emmène en virée dans les rues d’ma vie
Dans c’monde j’purge ma peine, j’sais pas combien d’temps j’ai à tirer
J’ai pété la vitre quand j’ai vu les portes du succès closes
J’me confesse
J’ai créé ma prose dans les rues d’la ville
La vie est une pute, on est ses michetons
À s’vendre, à s’shooter pour un bifton
C’est quoi l’but?
Maudis pas l’trou où tu chutes mais c’qui t’a mis dedans
J’crois ni au hasard ni aux accidents
J’me confesse
2005, 95 rue Borsalino
J’me confesse
Songtekstvertaling
We hebben het tijdperk van onze daden, de wijsheid van hun gevolgen.
Waarom zouden we anders zijn dan onze ZAC?
Misschien, maar dat is zeker, de man die we worden
Hangt ervan af welk kind we waren, die verdomde verwondingen.
De daronne wilde dat ik toubib was of kwijlde.
Ik deed een serieus bod, de school en ik het is Arafat en Sharon
Het spijt me, Commissaris, het is alleen op het ritme dat ik doorgeef aan de bekentenissen.
The crown I braque nerveuze, dope my rap to testosteron
Ik was een klootzak, vol met attitude, weinig ambitie.
Nightmarish, ik studeerde in een struik
Het bakken?
Weet je, het geluid waar we van houden bloedend om de hoek
De ruwe woorden, het hoofd verbrand tot het punt onder het GLB
Check one-two, we zijn microfoon-toxo'
Geef toe dat als je lang bent, je zo zeldzaam bent als een hoer zonder pooier.
We zijn in '95, het nummer is" Balltrap", krachtig
Ik Feest mijn 20 varkens op het bureau, handboeien strak aan het bloed
Fuzzy hunting doodt onschuld, zoals opgroeien bij piquouzes.
Oud beest in een orgie, zijn dienstmeid verliezen
Luister, trouw met mijn zaak of niet.
Ik sta op het punt rozen te laten groeien op een stapel mest
Ik neem je mee op de straten van mijn leven.
In deze wereld zit ik mijn straf uit, Ik weet niet hoe lang ik moet schieten
Ik brak het raam toen ik zag dat de deuren van succes gesloten waren.
Ik beken.
Ik creëerde mijn proza in de straten van de stad
De plaat die ik ken, ik spreek weinig uit respect voor mijn broeiers.
De drug als therapeut
Bij de Bank van moraliteit ben ik schuldenaar, man sinds ti-pe ik slip
In de collimator van de schmitts, glip ik op een ruw terrein
Het is in mijn raps dat het voelt, Ik had de vroege vice
De geur van bloed, pis, stressvolle plannen
Sinds we kinderen waren, ik en mijn broers
Te veel maar niet genummerd
We ervaren de cheu-arra, al jong het was wortel
Er was vreugde in onze rattenholen, het was ver van Rio
De kindertijd werd opgeschrikt door de kreten, bedreigingen van uitzetting van de eigenaar
We houden van het leven dus we klampen ons vast, nemen de vacht bij de manen
Zelfs verlamd door een breuk in het ruggenmerg.
Kan me niet schelen, een geobsedeerd chouia moest het voorspellen.
Jongen, Ik heb veel gedaan met een oudere kut.
Ik ben nog steeds boos, fuck you, Het is rap het is mijn blues
Op mijn moeder, sta ik op het punt rozen te laten groeien op een stapel mest
Ik neem je mee op de straten van mijn leven.
In deze wereld zit ik mijn straf uit, Ik weet niet hoe lang ik moet schieten
Ik brak het raam toen ik zag dat de deuren van succes gesloten waren.
Ik beken.
Ik schreeuw mijn proza in de straten van de stad
Toen daron vertrok, was ik geen man, nog steeds een klootzak.
Vrede voor zijn ziel, voor de som van de problemen, riep mama om twee
Ik pak m 'n pistool, m' n voeten trouwen met beton.
Zijn tranen heb ik niet gezien, te druk voor niets.
Als de straat kijkt, schiet de spreuk je neer of schept je op.
Ik kon niets beters vinden dan een stel agenten mee te nemen naar de hut.
Om te zeggen dat het lot ons verkeerd heeft beoordeeld? Dat is het.
Er is niets ergers voor een moeder dan haar zoon te zien sterven of geboeid te gaan.
Dit is mijn verlossing als een overtreder, dit geluid valt me op
Het is verbijsterend, zoals zijn eerste dode lichaam zien toen hij vijf was.
Nu loop ik recht of bijna
Ik vond een kamp, gezegend mijn geliefden
Alleen falen zal mijn fresco vermoorden.
Ik zal geen crimineel zijn, want dat is wat hun statistieken zeggen.
De hemel houdt ons in de gaten sinds de erfzonde.
Vergeet de voorspellingen, Ik bied je een lift aan in mijn schoenen.
2005 Het is Ärsenik, ik kweek rozen op een stapel mest
Ik neem je mee op de straten van mijn leven.
In deze wereld zit ik mijn straf uit, Ik weet niet hoe lang ik moet schieten
Ik brak het raam toen ik zag dat de deuren van succes gesloten waren.
Ik beken.
Ik creëerde mijn proza in de straten van de stad
Het leven is een hoer, wij zijn zijn michetons.
Om te verkopen, om te schieten voor een bifton
Wat heeft het voor zin?
Vervloek het gat niet waar je valt, maar dat is wat je erin stopte.
Ik geloof niet in toeval of in ongevallen.
Ik beken.
2005, 95 rue Borsalino
Ik beken.