Linkin Park — Frgt/10 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Frgt/10" van Linkin Park.
Songteksten
From the top to the bottom, bottom to top, I stop
At the core I’ve forgotten, in the middle of my thoughts
Taken far from my safety, the picture’s there
The memory won’t escape me We’re stuck in a place so dark, you can hardly see
The manner of matter that splits with the words I breathe
And as the rain drips acidic questions around me I block out the sight of the powers that be And duck away into the darkness, times up I wind up in a rusted world with eyes shut
So tight that it blurs into the world of pretend
And the eyes ease open and it’s dark again
From the top to the bottom, bottom to top, I stop
At the core I’ve forgotten, in the middle of my thoughts
Taken far from my safety, the picture’s there
The memory won’t escape me but why should I care?
In the memory you’ll find me, eyes burning up The darkness holding me tightly until the sun rises up Listen to the sound, dizzy from the ups and downs
I’m nauseated by the polluted rock that’s all around
Watchin' the wheels of cars that pass, I look past
To the last of the light and the long shadows it casts
A window grows, captures the eye
And cries out a yellow light as it passes me by And a young shadowy figure sits in front of a box
Inside a building of rock with antennas on top
Now, nothing can stop in this land of the pain
The sane lose not knowing they were part of the game
And while the inside’s changed, the box stays the same
And the figure inside could bear anybodys name
The memories I keep are from a time like then
I put on my paper so I could come back to them
Someday, I’m hoping to close my eyes and pretend
That this crumpled up paper can be perfect again
Yo, from the top to the bottom, bottom to top, I stop
At the core I’ve forgotten, in the middle of my thoughts
Taken far from my safety, the picture’s there
The memory won’t escape me
I’m here at this podium talking the ceremonial offerings
Dedicated to urban dysfunctional offspring
What’s happening? City governments are eternally napping
Trapped in greedy covenants, causing urban collapsing
Bullets that scar souls with dark holds, get more than
Your car stole, some hearts be blacker than charcoal
For real, this society’s deprivation depends
Not on our differences but the separation within
No preparation is made, limited aid and minimum wage
Living in a tenement cage where rent isn’t paid
Tragedy within a parade, the darkness overspreads
Like a permanent plague, I’m the forgotten
In the memory you’ll find me, eyes burning up The darkness holding me tightly until the sun rises up
Songtekstvertaling
Van boven naar beneden, van onder naar boven, Ik stop
In de kern ben ik vergeten, in het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid, is de foto daar.
De herinnering zal me niet ontgaan We zitten vast op een plek zo donker, je kunt nauwelijks zien
De manier van materie die splitst met de woorden die ik adem
En als de regen zure vragen om me heen druppelt ... blokkeer ik het zicht van de krachten die er zijn ... en duik ik weg in de duisternis, tijden omhoog ... beland ik in een verroeste wereld met gesloten ogen.
Zo strak dat het in de wereld van doen alsof
And the eyes Easy open and it ' s dark again
Van boven naar beneden, van onder naar boven, Ik stop
In de kern ben ik vergeten, in het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid, is de foto daar.
De herinnering zal me niet ontgaan, maar wat kan mij dat schelen?
In de herinnering zul je me vinden, ogen branden de duisternis op en houden me stevig vast tot de zon opkomt Luister naar het geluid, duizelig van de ups en downs
Ik word misselijk van de vervuilde rots.
Kijken naar de wielen van auto ' s die passeren, kijk ik voorbij
Tot het laatste van het licht en de lange schaduwen die het werpt
Een raam groeit, vangt het oog
En schreeuwt een geel licht als het voorbij gaat en een jonge schaduwfiguur zit voor een doos
In een gebouw van steen met antennes op de top
Nu, niets kan stoppen in dit land van de pijn
De sane verliezen zonder te weten dat ze deel uitmaakten van het spel.
En terwijl de binnenkant veranderd is, blijft de doos hetzelfde.
En de figuur binnenin kan een willekeurige naam dragen
De herinneringen die ik bewaar komen uit een tijd als toen.
Ik heb mijn krant erop gezet zodat ik bij ze terug kon komen.
Op een dag hoop ik mijn ogen te sluiten en te doen alsof
Dat dit verfrommelde papier weer perfect kan zijn
Yo, van boven naar beneden, van onder naar boven, Ik stop
In de kern ben ik vergeten, in het midden van mijn gedachten
Ver weg van mijn veiligheid, is de foto daar.
De herinnering zal me niet ontgaan.
Ik ben hier op dit podium en praat over de ceremoniële offers.
Gewijd aan stedelijke disfunctionele Nakomelingen
Wat gebeurt er? De stadsbesturen slapen voor altijd.
Gevangen in hebzuchtige convenanten, waardoor de stad instortte.
Kogels die zielen met duistere houdingen beschadigen, krijgen meer dan
Je auto is gestolen, sommige harten zijn zwarter dan houtskool
Echt, de ontbering van deze samenleving hangt af van
Niet op onze verschillen, maar de scheiding binnen
Geen voorbereiding, beperkte steun en minimumloon
Wonen in een huurkooi waar de huur niet betaald wordt
Tragedie in een parade, de duisternis overspoelt
Als een permanente plaag, ben ik de vergeten
In de herinnering zul je me vinden, ogen branden de duisternis op en houden me stevig vast tot de zon opkomt