Lina Margy — L'hirondelle du faubourg songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'hirondelle du faubourg" van Lina Margy.
Songteksten
A l’hôpital c’est l’heure de la visite
Le médecin en chef passe devant les lits:
Le numéro treize, qu’est-ce qu’elle a cette petite?
C’est la blessée qu’on amena cette nuit
N’ayez pas peur, faut que je sonde vos blessures
Deux coups de couteau… près du coeur… y’a plus d’sang !
Non, pas perdue… à votre âge on est dure
Seulement tout de même faut prévenir vos parents !
Mais la mourante alors a répondu:
Je suis toute seule depuis que maman n’est plus.
On m’appelle l’Hirondelle du Faubourg
Je ne suis qu’une pauvre fille d’amour
Née un jour de la saison printanière
D’une petite ouvrière
Comme les autres j’aurais peut-être bien tourné,
Si mon père au lieu de m’abandonner
Avait su protéger de son aile,
L’Hirondelle
Le docteur reprit: Vous portez une médaille
C’est un cadeau, sans doute, de votre amant?
Non c’est le souvenir de l’homme, du rien qui vaille
De l’homme sans coeur qui trompa ma maman !
Laissez moi lire: André, Marie-Thérèse
Mais je la reconnais cette médaille en argent
Et cette date: Avril quatre-vingt-treize !
Laissez-moi seul, je veux guérir cette enfant
Vous me regardez tous avec de grands yeux
C’est mon devoir de soigner les malheureux.
On l’appelle l’Hirondelle du Faubourg
Ce n’est qu’une pauvre fille d’amour
Née un jour de la saison printanière
D’une petite ouvrière
Comme les autres elle aurait bien tourné,
Si mon père au lieu de l’abandonner
Avait su protéger de son aile,
L’Hirondelle
Le numéro treize toujours quarante de fièvre
Oui… ça ne va pas comme je l’avais espéré
Je vois la vie s'échapper de ses lèvres
Et rien à faire… rien… pour l’en empêcher !
Je suis un savant, j’en ai guéri des femmes
Mais c’est celle-là que j’aurais voulu sauver.
La voilà qui passe… écoute retiens ton âme
Je suis ton père ma fille bien-aimée…
Je ne suis pas fou… je suis un malheureux
Vous mes élèves, écoutez… je le veux.
On l’appelait l’Hirondelle du Faubourg
C'était une pauvre fille d’amour
Née un jour de la saison printanière
D’une petite ouvrière
Comme les autres elle aurait bien tourné,
Si lâchement au lieu de l’abandonner
J’avais su protéger de mon aile,
L’Hirondelle.
(Merci à Laurence pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
In het ziekenhuis is het tijd voor het bezoek
De hoofdarts passeert voor de bedden.:
Nummer dertien, Wat is er mis met dat kleine meisje?
Zij is degene die we die avond binnen brachten.
Wees niet bang, ik moet je wonden onderzoeken.
Twee steekwonden ... bij het hart ... er is meer bloed !
Nee, niet verloren ... op jouw leeftijd zijn we sterk.
Maar toch moet je je ouders waarschuwen.
Maar de stervenden antwoordden:
Ik ben alleen sinds Mam weg is.
Ze noemen me de Faubourg zwaluw.
Ik ben maar een arm meisje van de liefde
Geboren op een dag van het voorjaarsseizoen
Van een kleine arbeider
Net als de anderen zou ik goed terecht zijn gekomen.,
Als mijn vader me niet in de steek zou laten
Had kunnen beschermen tegen zijn vleugel,
slikken
De dokter antwoordde: Je draagt een medaille.
Is dit een geschenk, zonder twijfel, van je geliefde?
Nee, Het is de herinnering aan de mens, van niets dat de moeite waard is.
De harteloze man die mijn moeder bedroog !
Laat me lezen: André, Marie-Therese
Maar ik herken deze zilveren medaille.
En deze datum: 13 April !
Laat me met rust, Ik wil dit kind genezen.
Jullie kijken me aan met grote ogen.
Het is mijn plicht om voor de ongelukkigen te zorgen.
Het heet de Faubourg zwaluw
Ze is gewoon een arm liefdes meisje.
Geboren op een dag van het voorjaarsseizoen
Van een kleine arbeider
Net als de anderen zou ze goed terecht zijn gekomen.,
Als mijn vader hem niet in de steek zou laten.
Had kunnen beschermen tegen zijn vleugel,
slikken
Het getal dertien altijd veertig koorts
Ja ... het gaat niet zoals ik had gehoopt.
Ik zie het leven uit haar lippen ontsnappen.
En niets te doen... niets ... om het te stoppen !
Ik ben wetenschapper, ik heb vrouwen genezen.
Maar dat is degene die ik wilde redden.
Daar gaat ie... Luister, hou je ziel vast.
Ik ben je vader, mijn geliefde dochter.…
Ik ben niet gek... Ik ben een ongelukkige
Jullie zijn mijn studenten, luister... Ik wil het.
Het heette de Faubourg zwaluw.
Ze was een arm liefdes meisje.
Geboren op een dag van het voorjaarsseizoen
Van een kleine arbeider
Net als de anderen zou ze goed terecht zijn gekomen.,
Als laf in plaats van het op te geven
Ik wist hoe ik mijn vleugel moest beschermen.,
slikken.
(Dank aan Laurence voor deze woorden)