Limbonic Art — Under Burdens of Life's Holocaust songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Under Burdens of Life's Holocaust" van Limbonic Art.
Songteksten
A veil of darkness rest upon my shoulder
I reign and serve and obedient beholder
Cause the shadows are my hearts domain
and where I wander
I have returned to the land of decase
To walk the stony trial across the spectral fields
And in wildrness of haunting pains
Is where I slumber
From the highest mountaim winds uplift me high
Into the magic fountain the force within the light
I covet every vision when I`m allowed to die
Leave this earthly mission
and enter fullmoon eye
A true believer that death deliver
A life deceiver in misanthrophy
When life is the cross I have to bear
A phantom soul is calling
Enclosed within stone prison walls
Deep in the heart of despair
Sentenced to walk among the living
In the face of the enemy
As I drown in tormenting oppression
Like a lonely candle burning
I blaze as the darkness emerging
And I yield for the art to bleed
When the moon is drained by all its light
And the stars they shine like serpent eyes
I`m feeling deaths desire for me Baptised in esteem or arrogance
Raping all virtue and sweet romance
Bewitched by sins and lust
Emancipate the deceiving earth
Praise the sign in the sky for no new rebirth
Under burdens of life`s holocaust
Songtekstvertaling
Een sluier van duisternis rust op mijn schouder
Ik regeer en dien en gehoorzame toeschouwer
Want de schaduwen zijn mijn harten domein
and where I wander
Ik ben teruggekeerd naar het land van decase.
Om de stenige proef door de spectrale velden te lopen
En in de wildernis van kwalen
Is waar ik slaap
Van de hoogste mountaim Wind upt me hoog
In de magische fontein de kracht in het licht
Ik verlang naar elk visioen als ik mag sterven.
Verlaat deze aardse missie
en betreed fullmoon eye
Een ware gelovige die de dood bevrijdt
Een verleider in misantrofie
Als het leven het kruis is dat ik moet dragen
Een geest roept
Ingesloten in stenen gevangenismuren
Diep in het hart van de wanhoop
Veroordeeld om tussen de levenden te lopen
In het gezicht van de vijand
Terwijl ik verdrink in kwellende onderdrukking
Als een eenzame kaars die brandt
Ik brand als de duisternis tevoorschijn komt
En ik zwicht voor de kunst om te bloeden
Wanneer de maan wordt uitgedroogd door al haar licht.
En de sterren schijnen als slangenogen.
Ik voel de dood verlangen naar mij gedoopt in achting of arrogantie
Verkrachten van alle deugd en zoete romantiek
Betoverd door zonden en lust
Bevrijd de Bedriegende aarde.
Prijs het teken in de lucht voor geen nieuwe wedergeboorte
Onder de lasten van de holocaust van het leven