Light This City — The Collector, Part 1: Muse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Collector, Part 1: Muse" van Light This City.
Songteksten
Lying here, inside a song, it seems, inside every song I’ve ever read*
Written not by a bloodthirsty man, but a shock-hungry trend;
Rags of flesh discarded on the ground,
Eyes and ears hastily carved from heads while a frustrated surgeon searched for
Something he feared he’d never find.
The flies have long since settled on their feast,
Breeding maggots in the eyesockets of the deceased;
The walls and floor undulate under tiny beasts.
Amidst the chaos and all the unclean a body lay cold, yet cared for,
Stitched up, yet pristine.
A bedside jar held entrails waiting to be fit inside her empty shell.
She rested, queenlike, in this fragrant Hell,
Her arms smooth and white, sewn to hands missing fingers.
My gaze trembled up her delicate neck,
And I noticed her mouth was opened wide.
Her pale hair flowed down to the floor, brushed and clean,
And next to several organs in glass, floated two large blue eyes.
Footsteps trampled down stairs; he was dragging another lucky bride.
I balled my fists, flexed my legs, and cursed my restraints,
A bad taste left in my mouth from biting through tape.
Trying to build the perfect woman, I see.
How very creative… a love you can customize.
How many donors did you volunteer—now flayed, displayed,
and forgotten in dark corners if not for the stench they emanate?
Am I joining the ranks?
What part of my body will you attach to hers?
Songtekstvertaling
Hier liggend, in een lied, lijkt het, in elk lied dat ik ooit heb gelezen*
Geschreven niet door een bloeddorstige man, maar een schokkende trend.;
Op de grond afgedankte vodden van vlees,
Ogen en oren haastig gesneden uit hoofden terwijl een gefrustreerde chirurg zocht naar
Iets waarvan hij vreesde dat hij het nooit zou vinden.
De vliegen hebben zich al lang gevestigd op hun feestmaal.,
Maden in de ogen van de overledene.;
De muren en de vloer zijn onbeschermd onder kleine beesten.
Te midden van de chaos en al het onreine lag een lichaam koud, maar toch verzorgd,
Gehecht, maar ongerept.
Een potje met ingewanden die in haar lege omhulsel past.
Ze rustte, als een koning, in deze geurige hel. ,
Haar armen glad en Wit, genaaid aan handen ontbrekende vingers.
Mijn blik trilde in haar tere nek.,
En ik zag dat haar mond wijd open was.
Haar bleke haar stroomde naar de vloer, borstelde en schoon,
En naast verschillende organen in glas, zweefde twee grote blauwe ogen.
Voetstappen trapten van de trap, hij sleurde een andere gelukkige bruid mee.
Ik heb met mijn vuisten geknald, mijn benen gebogen, en mijn boeien vervloekt.,
Een slechte smaak in mijn mond van het bijten door plakband.
Ik probeer de perfecte vrouw te bouwen, zie ik.
Hoe creatief ... een liefde die je kunt aanpassen.
Hoeveel donors heb je vrijwilliger—nu gevild, tentoongesteld,
en vergeten in donkere hoeken als niet voor de stank die ze uitstraalt?
Word ik lid van de gelederen?
Welk deel van mijn lichaam hecht je aan het hare?