Light This City — Fragile Heroes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fragile Heroes" van Light This City.
Songteksten
I always wanted to tell you I needed you*
But now I’m glad that I never did,
Because I never lied about that… at least.
It probably would have scared you, anyway.
One more excuse for you to run away.
And it scares me that you’re so easily scared.
What falsity did I lead my heart into this time?
Unfailingly naïve,
Maybe I just fell in love with being the dream.
Ugh, more and more, I find I don’t want you.
Shit, another lie. Tried to deceive myself; it’s not easy,
It’s just pathetic.
Well, they say we don’t need anyone… at least.
Ugh, you don’t know. You never know,
And your uncertainty is infecting me,
Because now even I’m not sure—
Do I hate you for not being who I thought you were,
Or do I hate myself for loving one I’ve just created?
Didn’t you know?
A hero’s a most fragile thing.
One must never get close
Enough to touch, or fuck,
For mortality can also be transmitted,
And with even a brush against our blemished human skin,
Slick with impious fluids,
Their skin becomes dry and cracked,
And holes form inside their perfect characters.
I guess now I can understand being let down
By an ideal…
When heroes turn to cowards, you start to resent your dreams.
You once glanced up into their brave, bright faces;
Now you can’t even meet their dull, downward-turned eyes.
Plagued with constant failure,
The only thing they will ever succeed in is disappointing
(It's so easy, it’s so pathetic).
And so they stop trying, and never give you the chance
That was their promise to you, implied all
Songtekstvertaling
Ik heb je altijd al willen zeggen dat ik je nodig had.*
Maar nu ben ik blij dat ik dat nooit heb gedaan.,
Omdat ik daar nooit over gelogen heb... tenminste.
Het zou je waarschijnlijk toch bang gemaakt hebben.
Nog een excuus om weg te lopen.
En het maakt me bang dat je zo snel bang bent.
In welke valsheid heb ik mijn hart deze keer geleid?
Onophoudelijk naïef,
Misschien werd ik gewoon verliefd op het zijn van de droom.
Steeds meer merk ik dat ik je niet wil.
Shit, nog een leugen. Ik probeerde mezelf te misleiden, het is niet makkelijk.,
Het is gewoon zielig.
Ze zeggen dat we niemand nodig hebben.tenminste.
Je weet het niet. Je weet maar nooit.,
En je onzekerheid infecteert me.,
Want zelfs Ik weet het niet zeker.—
Haat ik je omdat je niet bent wie ik dacht dat je was?,
Of haat ik mezelf omdat ik van iemand hou die ik net gecreëerd heb?
Wist je dat niet?
Een held is heel kwetsbaar.
Men mag nooit dichtbij komen.
Genoeg om aan te raken, of te neuken.,
Voor sterfte kan ook worden overgedragen,
En zelfs met een borstel tegen onze vlezige menselijke huid,
Glad met zware vloeistoffen,
Hun huid wordt droog en gebarsten,
En gaten vormen zich in hun perfecte karakters.
Ik denk dat ik nu kan begrijpen dat ik teleurgesteld ben.
Door een ideaal…
Als helden zich tot lafaards wenden, begin je je dromen te haten.
Je keek eens in hun dappere, heldere gezichten.;
Nu kun je niet eens hun saaie, neerbuigende ogen ontmoeten.
Geplaagd door constant falen,
Het enige waar ze ooit in zullen slagen is teleurstellend.
(Het is zo makkelijk, het is zo zielig).
En dus stoppen ze met proberen, en geven ze je nooit de kans.
Dat was hun belofte aan jou, impliceerde alles