Libitina — Fragility Of Self (No Siren Eyes These) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fragility Of Self (No Siren Eyes These)" van Libitina.
Songteksten
My eyes wander your way, linger, tempting a while
Waiting for the invitation of a half glance
The signal for me to commit more in guile
As we enter into the rhapsody of dance
From which siren state I hope you will call to me
And warm my so cold and lonely bed tonight
But the paralysis of failing resolve
Outstrips the weakness of my craving flesh
No siren eyes these
They are the plea of a fragile soul
No siren eyes these
They wait on your call
I’m held in your thrall
This isn’t the gaze of a casual observer
Nor the mental undressing of a passing lech
More than the end of the night
These eyes look further
My world I offer to you framed by arms outstretched
Please accept this silent supplication in faith
And in my forbidding room make me feel safe
But the paralysis of failing resolve
Outstrips the weakness of my craving flesh
No siren eyes these
They are the plea of a fragile soul
No siren eyes these
They wait on your call
I’m held in your thrall
Please come close to me and embrace me, two as one
Let me feel the passionate touch of trembling flesh
It’s been so long since I gave myself to someone
That I can’t remember how it feels to be so blessed
The warmth of love is but a distant memory
That comes to haunt me in the deathly cold of night
But the paralysis of failing resolve
Outstrips the weakness of my craving flesh
No siren eyes these
They are the plea of a fragile soul
No siren eyes these
They wait on your call
I’m held in your thrall
I’ve been broken too many times to mend this fragility of self
Songtekstvertaling
Mijn ogen dwalen jouw kant op, linger, verleidelijk een tijdje
Wachten op de uitnodiging van een halve blik
Het signaal voor mij om meer te committeren in guile
Als we de rhapsody van de dans binnengaan
Van welke sirenestaat ik hoop dat je me zult roepen
En warm mijn koude en eenzame bed vanavond
Maar de verlamming van het falen van de vastberadenheid
Overtreft de zwakte van mijn verlangen naar vlees.
Geen sirene ogen.
Zij zijn het pleidooi van een fragiele ziel
Geen sirene ogen.
Ze wachten op je telefoontje.
Ik word vastgehouden in jouw ban.
Dit is niet de blik van een toevallige waarnemer.
Noch de mentale uitkleden van een passerende beuk.
Meer dan het einde van de nacht
Deze ogen kijken verder.
Mijn wereld bied ik aan u ingelijst met armen uitgestoken
Gelieve deze stille smeekbede in het geloof te aanvaarden.
En in mijn verbiedkamer laat me me veilig voelen
Maar de verlamming van het falen van de vastberadenheid
Overtreft de zwakte van mijn verlangen naar vlees.
Geen sirene ogen.
Zij zijn het pleidooi van een fragiele ziel
Geen sirene ogen.
Ze wachten op je telefoontje.
Ik word vastgehouden in jouw ban.
Kom alsjeblieft dicht bij me en omhels me, twee als één.
Laat me de hartstochtelijke aanraking voelen van bevend vlees.
Het is zo lang geleden dat ik mezelf aan iemand heb gegeven.
Dat ik me niet kan herinneren hoe het voelt om zo gezegend te zijn
De warmte van de liefde is slechts een verre herinnering
Dat komt me achtervolgen in de dodelijke kou van de nacht
Maar de verlamming van het falen van de vastberadenheid
Overtreft de zwakte van mijn verlangen naar vlees.
Geen sirene ogen.
Zij zijn het pleidooi van een fragiele ziel
Geen sirene ogen.
Ze wachten op je telefoontje.
Ik word vastgehouden in jouw ban.
Ik ben te vaak gebroken om deze broosheid van mezelf te herstellen.