Les Poètes Belges — Joie de vivre songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Joie de vivre" van Les Poètes Belges.
Songteksten
Dès le matin, par mes grand-routes coutumières
Qui traversent champs et vergers
Je suis parti clair et léger
Le corps enveloppé de vent et de lumière
Je vais je ne sais où, je vais, je suis heureux
C’est fête et joie en ma poitrine
Que m’importent droits et doctrines
Le caillou sonne et luit sous mes talons poudreux
Pour la première fois, je vois les vents vermeils
Briller dans la mer des branchages
Mon âme humaine n’a point d'âge
Tout est jeune, tout est nouveau sous le soleil
Les bras fluides et doux des rivières m’accueillent
Je me repose et je repars
Avec mon guide, le hasard
Par les sentiers sous bois dont je mâche les feuilles
J’aime mes yeux, mes bras, ma chair, mon torse
Et mes cheveux amples et blonds
Et je voudrais par mes poumons
Boire l’espace entier pour en gonfler ma force
Songtekstvertaling
Van de ochtend, bij mijn gebruikelijke snelwegen
Over velden en boomgaarden
Ik liet helder en licht achter.
Het lichaam gewikkeld in wind en licht
Ik ga, ik weet niet waar, ik ga, ik ben gelukkig
Het is feest en vreugde in mijn borst
Wat kan mij rechten en doctrines schelen?
De Kiezelringen en gloeit onder mijn poederachtige hakken.
Voor het eerst zie ik de rode winden.
Glans in de zee van takken
Mijn menselijke ziel heeft geen leeftijd.
Alles is jong, alles is nieuw onder de zon
De stromende en zachte armen van de rivieren verwelkomen me
Ik rust en ga terug.
Met mijn gids, chance
Bij de paden onder het hout waarvan ik kauw
Ik hou van mijn ogen, Mijn armen, Mijn vlees, mijn torso
En mijn losse blonde haar
En Ik wil bij mijn longen
Drink de hele ruimte op om mijn kracht op te blazen.