Les Ogres De Barback — Contes, vents et marées songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Contes, vents et marées" van Les Ogres De Barback.
Songteksten
Sait-on jamais où les vents nous mènent?
Moi ils sont venus me mettre un matin
Hélas sur la route de Rennes
Mauvais destin !
C’est là-bas que j’ai perdu tous mes biens
En trahissant naïvement tous les miens
Mais ne vous l’avais-je pourtant pas prédit
Vous mes amis?
Cette chanson vous est un peu dédiée,
Me laissant une chance de me justifier
Sur ce temps qui vous fit, d’ailleurs merci
Bien des soucis
Preuve quand même que rien n’est jamais perdu
Qu’il y a toujours une place pour le traître vaincu
Pour moi l’ami qui, jour après jour, devîns un inconnu
Rappelez-vous, c'était y’a pas si longtemps
Un soir décidé j’ai changé de camp
Mettant dans le grenier de l’oubli
Mon utopie
Moi la grande gueule des chemins rebelles
Une nuit mes idéaux se sont fait la belle
Pour des yeux marrons, des cheveux bruns, bref, pour une belle
Qui avait la couleur des promenades
La douce odeur du parfum des grenades
Qui justifiait son titre de bombe, de grenade
Mais prière, ne lui en voulez pas trop
Autant vrai qu’elle m’ait retourné le cerveau,
Je fus moi-même juge, condamné, coupable, truand, bourreau
Enfin donc un soir j’ai changé de peau
J’ai mis une belle écharpe, des gants, un chapeau
Et, malheureux, j’ai consciemment perdu la mémoire
J’ai pris le ticket pour le triste bateau
Celui qui vous dérive au fil de l’eau
Et vous mène peu à peu dans un bien triste brouillard
J’ai pas fait semblant de toucher le fond
Bien sûr j’ai pris l’alcool pour compagnon
Juste à gauche de la nuit les poches pleines de hasard
J’ai joué le rôle de pilier de comptoir
L’alcoolique de service des fins de bars
Celui qui traîne, ment et mendie deux trois coups à boire
C'était Fredo le rigolo du quartier
Le gentilhomme, le brave, le bien aimé
Celui qui a toujours le sourire mais qui nous fait pitié
Mais un soir un homme m’a sauvé la vie
C'était pas Jésus, c'était pas Dieu, pardi !
Juste un homme de passage
Qui avait bien vécu: un sage
Il connaissait mon prénom, quel hasard !
Puis il m’a dit: «Je t'échange une histoire
Contre ta liberté"
Assurément j’ai accepté !
Et j’ai mis du temps à me rendre compte
Que, comme m’a dit ce sage à la fin du conte
Quand t’as touché le fond du fond
Soit tu crèves, soit tu remontes
J’ai pris la meilleure solution
Abandonnant toutes mes ambitions
Celle qui, un beau matin, au coin d’la gueule vous insulte
Celle qui au fil des expériences,
Du vécu, des atouts, des vues de sa science,
Celle qui, sans prévenir, vous fait devenir adulte
Le pire le comble de cette fin sombre
M’en revenant du pays des décombres
Tous mes amis avaient également disparu
J’ai bien eu du mal à les reconnaître
Dû au sérieux de leurs tristes yeux peut-être
Je me suis aperçu qu’ils l'étaient tous devenus
Alors, sait-on jamais où les vents nous mènent?
Moi ils sont venus me mettre un matin
Alors, sait-on jamais où les vents nous mènent?
Moi ils se sont bien moqués de ma peine !
Alors, sait-on jamais où les vents nous mènent?
Moi ils sont venus me prendre un matin
Alors, sait-on jamais où les vents nous mènent?
Moi ils se sont bien moqués de ma peine !
Songtekstvertaling
Weten we ooit waar de wind ons heen leidt?
Ze kwamen me op een ochtend brengen.
Helaas op de weg naar Rennes
Slecht lot !
Daar verloor ik al mijn bezittingen.
Door naïef de mijne te verraden.
Maar had ik het je niet voorspeld
Zijn jullie mijn vrienden?
Dit lied is een beetje gewijd aan jou,
Zodat ik mezelf kan rechtvaardigen.
Op deze keer maakte dat je, trouwens bedankt.
Veel zorgen
Bewijs dat er nooit iets verloren gaat
Dat er altijd een plek is voor de verslagen verrader.
Voor mij de vriend die, dag in dag uit, een vreemde werd.
Denk eraan, het was niet zo lang geleden.
Op een avond besloot ik van kant te veranderen.
Op de zolder van de vergetelheid
Mijn utopia
Ik de grote mond van de rebellen
Op een avond maakten mijn idealen de mooie
Voor bruine ogen, Bruin haar, kortom, voor een mooie
Wie had de kleur van wandelingen
De zoete geur van de geur van granaatappels
Wie rechtvaardigde zijn titel van Bom, granaat
Maar geef hem niet te veel de schuld.
Zo waar als ze mijn hersenen veranderde,
Ik was zelf rechter, veroordeeld, schuldig, misdadiger, beul.
Op een avond veranderde ik van huid.
Ik heb een mooie sjaal, handschoenen, hoed aangetrokken.
En, jammer genoeg, verloor ik bewust mijn geheugen.
Ik nam het ticket voor de trieste boot.
Degene die je over het water drijft
En leidt je geleidelijk naar een zeer trieste mist
Ik deed niet alsof ik de bodem raakte.
Natuurlijk nam ik alcohol als gezelschap.
Net links van de nacht zakken vol kans
Ik speelde de rol van tegenpijler
De alcoholist die de einden van de bars bedient
Hij die sleept, liegt en smeekt twee drie shots te drinken
Het was Fredo het plezier van de buurt
De Heer, de dappere, de geliefde
Degene die altijd een glimlach heeft maar die medelijden met ons heeft
Maar op een nacht redde een man mijn leven
Het was Jezus niet, het was God niet, pardi !
Gewoon een passerende man.
Die goed geleefd had: een wijs man.
Hij wist mijn naam, wat een toeval !
Toen zei hij tegen me: "Ik zal je een verhaaltje geven.
Tegen je vrijheid"
Ik heb het toch geaccepteerd ?
En het duurde even voor ik het wist.
Dat, zoals deze wijze me vertelde aan het einde van het verhaal
Als je de bodem van de bodem raakt
Of je sterft of je gaat terug.
Ik nam de beste oplossing
Al mijn ambities opgeven
Degene die, op een mooie ochtend, op de hoek van je mond je beledigt
Degene die in de loop van experimenten,
Ervaring, vermogen, kijk op zijn wetenschap,
Degene die je zonder waarschuwing volwassen maakt.
Het ergste is de hoogte van dit donkere einde.
Terugkomend uit het land van puin
Al mijn vrienden waren ook verdwenen.
Ik kon ze moeilijk herkennen.
Vanwege de ernst van hun droevige ogen misschien
Ik realiseerde me dat ze allemaal één waren geworden.
Weten we waar de wind ons heen leidt?
Ze kwamen me op een ochtend brengen.
Weten we waar de wind ons heen leidt?
Ze maakten grapjes over mijn pijn !
Weten we waar de wind ons heen leidt?
Op een ochtend kwamen ze me halen.
Weten we waar de wind ons heen leidt?
Ze maakten grapjes over mijn pijn !