Les Ogres De Barback — Brebis galeuses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Brebis galeuses" van Les Ogres De Barback.
Songteksten
Il n’y a que le clocher
qui dépasse les arbres
Il est comme accroché
Têtu, fier et de marbre!
C’est un petit village où je me rends souvent,
Une terre que saccagent les bourrasques de vents…
Et la pluie mystérieuse.
C’est un petit hameau habité, insensible
De fantôme aux coeurs gros, à l’ombre de la bible…
Et de vies malheureuses
C’est un arrière pays où s’invitent, arrogants,
Des nuages de pluie, des éclaircies, pourtant…
L’acalmie est trompeuse !
Car il y a cette histoire qu’on n’ose raconter
Il y a dans les mémoires
Des ames du comté
Sur cette terre aride où je reviens parfois
Il y a ces grands coeurs vides
D’avoir vu autrefois…
La folie ravageuse.
Ils étaient trois enfants
Quatorze ans, sept et huit
Qui étaient innocents quand l’histoire c’est écrite
Sur cette terre sans nom,
Un soir de grande pluie
Le courage a dit non
Et les lâches ont dit oui…
Par une nuit affreuse
Ils étaient si petits
On les a débusqués,
Trois petites souris
Que l’on a emmenées
Oh pauvre cul de sac
Tu as laissé mourir
Sarah, Elie, Isaac, tu as laissé partir
Les brebis galeuses.
(Grazie a Yann per questo testo)
Songtekstvertaling
Er is alleen de klokkentoren.
achter de bomen
Het is als verslaafd.
Koppig, trots en marmer!
Het is een klein dorpje waar ik vaak heen ga.,
Een land dat wordt verwoest door de wind…
En de mysterieuze regen.
Het is een klein bewoond gehucht, ongevoelig
Van Geest naar grote harten, in de schaduw van de Bijbel…
En ongelukkige levens
Het is een achterland waar zij hoogmoedig en arrogant zijn.,
Regenwolken, verlicht, toch…
Lull is bedrieglijk !
Want er is een verhaal dat we niet durven vertellen
Er zitten herinneringen in.
Van de ames van de provincie
Op dit droge land waar ik soms terug kom
Er zijn van die grote lege harten.
Om één keer gezien te hebben…
Ongebreidelde waanzin.
Het waren drie kinderen.
Veertien jaar, zeven en acht.
Die onschuldig waren toen de geschiedenis geschreven werd
Op dit naamloze land,
Een avond van grote regen
Moed zei nee.
En de lafaards zeiden Ja.…
Op een vreselijke nacht
Ze waren zo klein.
We hebben ze eruit gekregen.,
Drie kleine muizen
Dat we namen
Arme stakker.
Je liet hem sterven.
Sarah, Elie, Isaac, laat los.
Het dappere schaap.
(Dank aan Yann voor deze tekst)