Les Frères Jacques — Les Bonnes songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les Bonnes" van Les Frères Jacques.

Songteksten

On n’en voit plus c’est un espèce
Qui disparaît très rapidement
Même les bretonnes, même les négresses
Certainement chère Madame Durand
Ces filles on les a toutes pourries
C’est elles maintenant qui font la loi
Pensez la nôtre était nourrie
Et logée plus trente francs par mois
Aussi il n' faut pas qu’on s'étonne
On a tout fait pour les gâter
On était trop bon pour Les Bonnes
Vraiment c’est à vous dégoûter
Moi qui suis faite pour être patronne
Et déployer d 'l' autorité
Hé bien quand j' sonne
Il n' vient personne
Il n’y a plus d' bonnes
Quelle société !!
Pensez chez moi j’en ai eu seize
J' leur faisais un petit nid douillet
Un lit, une table, une lampe, deux chaises
Ça donnait sur les cabinets
Evidemment ça manquait d' vue
On n’y voyait jamais l' soleil
Mais la nuit c’est chose superflue
Surtout avec un bon sommeil
Et quand le réveil carillonne
Au point du jour joyeusement
Sachant que le soleil rayonne
Dedans dans tout l’appartement
On se lave et l’on se savonne
Avec plus d' zèle, évidemment
Le soleil luit, le gaz ronronne
Mais y’a plus d' bonnes
Sombre moment !!
Leur travail, laissez moi rire
Vider les pots, ranger les lits
Faire la vaisselle, frotter et cuire
Passer les cuivres au trifoli
Trois fois par jour servir à table
Faire chaque matin une pièce à fond
Les courses, un travail agréable
Repasser le linge de maison
Trois fois rien, avec ça gloutonnes
Même qu’on s' privait souvent ma fois
Pour qu’il reste du gigot breton
Ou la carcasse d’un poulet froid
Avec ça, on était trop bonne
Un jour de liberté par mois
Pour s’en aller faire les luronnes !
Ben, y’a plus d' bonnes
Pourquoi, pourquoi?
On les menait en promenade
Le dimanche; on en prenait soin
Allant si elles tombaient malades
Jusqu'à quérir le médecin
Mais quand la moustache en bataille
Nos maris les serraient d' trop près
Alors on surveillait leur taille
Ça n' ratait pas, quelqu’s mois après
On renvoyait la jeune personne
En la tançant sévèrement
C'était notre devoir de patronne
Nos maris n' pouvaient décemment
Etre les pères des enfants d' nos bonnes
C’est tout d' même un vrai soulagement
D' ne plus voir ces ventres qui ballonnent
Comme y’a plus d' bonnes
Y’a plus d’enfant !
Ça devait finir dans la débauche
Selon la loi du moindre effort
Tout ça c’est la faute à la gauche
Aux soviets, à Blum et consorts
J’en ai reçu une cette automne
Qui m’a dit d’un air insolent
Bonne à tout faire, moi j' suis pas bonne
Elle est partie en m’engueulant
La morale, je vous l’abandonne
La base du régime bourgeois
Son pédiestal c'était la bonne
Sans elle tout s’effondre à la fois
L’office, le salon, la couronne
L’ordre, l’autorité, la loi
Y’a plus d' bon dieu,
Y’a plus personne
Quand y’a plus d' bonnes
Y’a plus d' bourgeois !

Songtekstvertaling

We kunnen het niet meer zien. het is een soort.
Die snel verdwijnt.
Zelfs de bretonnes, zelfs de negers.
Natuurlijk, Mrs Durand.
Die meiden zijn allemaal verrot.
Nu maken zij de wet.
Denk dat de onze gevoed is.
Plus 30 Frank per maand.
Dus wees niet verrast.
We hebben alles gedaan om ze te verwennen.
We waren te goed voor de goeden.
Het is echt om je te laten walgen.
Ik ben gemaakt om een baas te zijn.
En de Autoriteit inzetten
Nou als ik bel
Er komt niemand.
Er zijn geen goede meer.
Wat een bedrijf !!
Denk thuis dat ik zestien heb gehad.
Ik heb een knus nest voor ze gemaakt.
Eén bed, één tafel, één lamp, twee stoelen.
Het keek op de kasten.
Het was duidelijk niet zichtbaar.
We hebben de zon nooit gezien.
Maar ' s nachts is het overbodig.
Vooral als je goed slaapt.
En als de wekker gaat rinkelen
Op het punt van de dag vrolijk
Wetende dat de zon schijnt
In het hele appartement
We wassen en we zeep
Met meer ijver, uiteraard
De zon schijnt, het gas spint
Maar er zijn meer goede
Donker moment !!
Hun werk, laat me lachen
Maak de potten leeg, bewaar de bedden.
Doe de afwas, wrijf en kook
Geef het koper door aan de trifoli.
Drie keer per dag aan tafel.
Maak elke ochtend een stuk grondig
Winkelen, een leuke baan
Strijken linnen,
Drie keer niets.
Ook al was ik vaak verstoken van mijn tijd
Voor de rest van het Bretonse been
Of het karkas van een koude Kip
Daarmee waren we te goed.
Eén dag vrijheid per maand
Om hier weg te komen en vuil te spelen !
Er zijn meer goede.
Waarom, waarom?
We gingen met ze wandelen.
Op zondag hebben we het geregeld.
Ze gaan als ze ziek worden.
Totdat de dokter het vraagt
Maar als de snor in de strijd
Onze mannen zouden ze te dicht knijpen.
Dus we keken naar hun grootte
Het miste niet, een paar maanden later
We hebben de jongeman ontslagen.
Door haar ernstig te plagen.
Het was onze plicht als baas.
Onze mannen konden niet fatsoenlijk.
Om de vaders van de kinderen van ons goed te zijn
Het is allemaal hetzelfde een echte opluchting
Om te stoppen met het zien van die buiken die opzwellen
Want er zijn meer goede
Er zijn geen kinderen !
Het moest eindigen in losbandigheid.
Volgens de wet van de minste inspanning
Dit is allemaal de schuld van links.
Op de Sovjets, op Blum et al.
Ik heb er deze herfst een ontvangen.
Die me vertelde hoe onbeschaamd
Ik ben niet goed in alles.
Ze ging schreeuwend weg.
Moraal, Ik geef het aan jou.
De basis van het burgerlijke regime
Haar afstamming was de juiste.
Zonder dat stort alles in één keer in.
Het kantoor, de woonkamer, de kroon
Orde, gezag, recht
Er is meer God.,
Er is niemand.
Als er meer goed zijn
Geen bourgeois meer !