Les Frères Jacques — La voix du sang songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La voix du sang" van Les Frères Jacques.
Songteksten
Il avait vingt ans
Il était l’amant
D’une fille qui était sa maîtresse
Amour tendresse
Toujours caresses
Il en résulta une enfant
Mais le triste sort
Leur fit bien du tort
Et peu après, ils l'égarèrent
Dans une gare
La garce'…aint Lazare
Et jamais ils n’la retrouvèrent
Pendant longtemps, il maudit le destin
Et resta sombre comme un repas sans vin
Mais au bout d’seize ans
En se promenant
Sur le macadam de Paname
Il vit une fille
Vraiment gentille
Qui d’un regard lui troubla l'âme
C'était le portrait
Le portrait craché
De son adorée Jacqueline
Son coeur fit un bond
Et cette émotion
Fit parler son hémoglobine
LA VOIX DU SANG hurlait dans ses veines
C’est ton enfant c’est ton enfant
Qu’elle gueulait LA VOIX DU SANG
Et ses artères répercutaient la rengaine
LA VOIX DU SANG f’sait un boucan assoudissant
A son tour il se mit à crier Jacqueline
T’es mon enfant, oui je le sens
Ca crève les yeux, c’est évident !
Il la serra contre sa forte poitrine
LA VOIX DU SANG était en train d’faire d’l’attroupement
Tous les passants trouvaient cette scène émouvante,
Déjà les femmes se mouchaient comme au cinéma
Lorsque parurent des gens de la gent agente
Qui embarquèrent tout le monde au commissariat — Hahahaha !
LA VOIX DU SANG, se taisait, confuse
L’enfant qu’il avait cherché tant
Et attendu impatiemment
Etait en rage et le traitait de triple buse
LA VOIX DU SANG ne paraissait pas au courant
On les relâcha
Mais en sortant d’là
Il d’vait faire une drôle de bobine
Car Jacqueline
Elle s’appelait comme ça
Le consola comme on l’devine
de leurs sentiments
Naquit une enfant
Qu’ils perdirent, c’est bien dommage
Dans l’embouteillage
D’une gare de triage
Ca faisait deux fois en vingt ans
Pendant longtemps, il accusa le sort
Et il fut triste comme le son du cor
Mais seize ans plus tard
Il vit sur l’boul’vard
Sur le boulevard de la Madeleine
Un joli tendron
Aux cheveux très blonds
Et qui lui fit perdre l’haleine
LA VOIX DU SANG hurlait dans ses veines
C’est ton enfant c’est ton enfant
Qu’elle gueulait LA VOIX DU SANG
Comme une brûlure il éprouva l’envie soudaine
De lui dire viens, c’est le dessein de ton destin
Il lui d’manda vous descendez à la prochaine?
C'était idiot c'était idiot
Car ils n'étaient pas dans l’métro
Elle lui dit oui, mais il n’avait pas d’veine
Son vrai papa était bougnat rue d’la Smala
LA VOIX DU SANG régulièrement se foutait d’dans
Mais comme il pleurait
Elle l’a consolé
En disant: J’m’appelle Jacqueline
Il était ému,
C’est ainsi qu’elle l’eut
Et qu’elle devint sa concubine
Ils perdirent l’enfant
On n’sait plus comment
Mais depuis il a beaucoup d’peine
Dans la rue parfois
Des filles lui disent: Papa
Mais il éprouve je n’sais quelle gêne
Il a presque soixante-dix ans
Il s’tient tranquille, il est dev’nu méfiant
LA VOIX DU SANG murmure dans ses veines
Mais si doucement si faiblement
Qu’c’en est vraiment décourageant
Il passe son ch’min à la vue des belles paroissiennes
Les globules rouges probablement ont foutu l’camp
Il n’reste qu’les blancs !
Songtekstvertaling
Hij was twintig jaar oud.
Hij was de minnaar.
Van een meisje dat zijn minnares was
Liefde tederheid
Altijd strelen
Het resultaat was een kind
Maar het trieste lot
Ik heb hun onrecht aangedaan.
En kort daarna deden zij hem dwalen.
In een treinstation
Teef ... aint Lazare
En ze hebben haar nooit gevonden.
Voor een lange tijd vervloekt hij het lot.
En bleef donker als een maaltijd zonder wijn
Maar na zestien jaar
Rondwandelen
Op de macadam van Paname
Hij leeft een meisje.
Echt leuk.
Die met een blik in zijn ziel
Het was het portret.
Het spugende portret
Van haar geliefde Jacqueline
Zijn hart sprong.
En deze emotie
Liet zijn hemoglobine spreken.
De stem van het bloed huilde in zijn aderen
Het is jouw kind het is jouw kind
Dat ze de stem van bloed verpulverde.
En zijn aderen echode de rengaine
De stem van bloed wijst op een oorverdovende boucan.
Op zijn beurt begon hij Jacqueline te roepen.
Je bent mijn kind, Ja ik voel het.
Het is duidelijk !
Hij kneep haar tegen haar sterke borst.
De stem van het bloed maakte de bijeenkomst
Alle voorbijgangers vonden deze scène ontroerend.,
Vrouwen bliezen zichzelf al op, net als in de bioscoop.
Toen de mensen van agent gent verschenen
Die iedereen naar het politiebureau stuurde-Hahahaha !
De stem van het bloed, was stil, verward
Het kind dat hij zo graag had gewild
En gretig verwacht
Was boos en noemde hem een drievoudige zuigmond.
De stem van het bloed leek niet te weten
Ze werden vrijgelaten.
Maar om daar weg te komen
Het gaat een grappige rol maken.
Auto Jacqueline
Zo heette ze.
Troostte hem zoals we denken
van hun gevoelens
Er is een kind geboren.
Dat ze verloren, dat is jammer.
In file
Van een tuin
Dat was twee keer in twintig jaar.
Lange tijd gaf hij het lot de schuld.
En het was zo triest als het geluid van de Hoorn
Maar zestien jaar later
Hij woont op de bull'vard.
Op de boulevard de la Madeleine
Een mooie teder
Met zeer blond haar
En dat deed hem zijn adem verliezen.
De stem van het bloed huilde in zijn aderen
Het is jouw kind het is jouw kind
Dat ze de stem van bloed verpulverde.
Als een brandwond voelde hij de plotselinge drang
Om hem te vertellen dat hij komt, het is het ontwerp van je lot.
Hij stuurde je naar de volgende?
Het was stom.
Omdat ze niet in de metro waren.
Ze zei Ja, maar hij had geen ader.
Zijn echte vader was bougnat rue d ' La Smala
De stem van het bloed neukte regelmatig
Maar toen hij huilde
Ze troostte hem.
Door te zeggen: Mijn naam is Jacqueline
Hij is verplaatst.,
Zo heeft ze het gekregen.
En ze werd zijn concubine.
Ze verloren het kind.
We weten niet meer hoe.
Maar omdat hij veel problemen heeft
Soms op straat
Meisjes zeggen Hem:
Ik weet niet wat voor ongemak hij heeft.
Hij is bijna zeventig jaar oud.
Hij staat stil, Hij is Dev ' nu wantrouwig.
De stem van het bloed mompelt in zijn aderen
Maar zo zacht zo zwak
Dat dit echt ontmoedigend is
Hij passeert zijn Ch ' min bij de aanblik van de mooie parochianen
Rode bloedcellen zijn waarschijnlijk uit de weg gegaan.
Alleen de blanken zijn nog over.