Les Frères Jacques — La pêche à la baleine songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La pêche à la baleine" van Les Frères Jacques.

Songteksten

A la pêche à la baleine, à la pêche à la baleine
Disait le père d’une voix courroucée
A son fils Prosper, sous l’armoire allongé
A la pêche à la baleine, à la pêche à la baleine
Tu ne veux pas aller
E pourquoi donc?
Et pourquoi donc que j’irais pêcher une bête
Qui ne m’a rien fait papa
Vas la pépé, vas la pêcher toi-même
Puisque ça te plaît
J’aime mieux rester à la maison avec ma pauvre mère
Et le cousin Gaston
Alors dans sa baleinière le père tout seul s’en est allé
Sur la mer démontée
Voilà le père sur la mer
Voilà le fils à la maison
Voilà la baleine en colère
Et voilà le cousin Gaston qui renverse la soupière
La soupière au bouillon
La mer était mauvaise
La soupe était bonne
Et voilà sur sa chaise Prosper qui se désole
A la pêche à la baleine, je ne suis pas allé
Et pourquoi donc que j’y ai pas été?
Peut-être qu’on l’aurait attrapée
Alors j’aurais pu en manger
Mais voilà la porte qui s’ouvre, et ruisselant d’eau
Le père apparaît hors d’haleine
Tenant la baleine sur son dos
Il jette l’animal sur la table
Une belle baleine aux yeux bleus
Une bête comme on en voit peu
Et dit d’une voix lamentable
Dépêchez-vous de la dépecer
J’ai faim, j’ai soif, je veux manger
Mais voilà Prosper qui se lève
Regardant son père dans le blanc des yeux
Dans le blanc des yeux bleus de son père
Bleus comme ceux de la baleine aux yeux bleus:
Et pourquoi donc je dépècerais une pauvre bête qui m’a rien fait?
Tant pis j’abandonne ma part
Puis il jette le couteau par terre
Mais la baleine s’en empare
Et se précipitant sur le père
Elle le transperce de part en part
Ah, ah, dit le cousin Gaston
Ca me rappelle la chasse, la chasse aux papillons
Et voilà
Voilà Prosper qui prépare les faire-parts
La mère qui prend le deuil de son pauvre mari
Et la baleine, la larme à l’oeil contemplant le foyer détruit
Soudain elle s'écrie:
Et pourquoi donc j’ai tué ce pauvre imbécile
Maintenant les autres vont me pourchasser en moto-godille
Et puis ils vont exterminer toute ma petite famille
Alors, éclatant d’un rire inquiétant
Elle se dirige vers la porte et dit
A la veuve en passant:
Madame, si quelqu’un vient me demander
Soyez aimable et répondez
La baleine est sortie
Asseyez-vous
Attendez là
Dans une quinzaine d’années
Sans doute elle reviendra

Songtekstvertaling

Naar de walvisvangst, naar de walvisvangst
Zei de vader met een boze stem
Aan zijn zoon Prosper, Onder het verlengde kabinet
Naar de walvisvangst, naar de walvisvangst
Je wilt niet gaan.
Waarom dan?
En waarom zou ik gaan vissen op een beest?
Die me niets heeft aangedaan, pap.
Ga haar halen, ga haar zelf halen.
Daar hou je van.
Ik blijf liever thuis bij mijn arme moeder.
En neef Gaston
Dus in zijn walvisvaarder vertrok de Vader alleen.
Op de gedemonteerde zee
Hier is de vader op zee.
Hier is de zoon thuis.
Hier is de boze walvis.
En hier is neef Gaston die de tureen omdraait
De soeptereen
De zee was slecht.
De soep was lekker.
En daar is hij op zijn troosteloze stoel, verlaten.
Naar de walvisvangst, ik ging niet
Waarom ging ik daar niet heen?
Misschien hadden we haar gepakt.
Dan had ik wat kunnen eten.
Maar hier is de deur die opengaat, en druipt met water
De vader verschijnt buiten adem
De walvis op zijn rug houden
Hij gooit het dier op tafel.
Een prachtige blauwogige walvis
Een beest als we weinig zien
En zei met een jammerlijke stem
Schiet op en snij haar af.
Ik heb honger, ik heb dorst, Ik wil eten
Maar hier is Prosper rising.
Kijk naar zijn vader in het wit van zijn ogen
In het wit van de blauwe ogen van zijn vader
Blauw als de blauwogige walvis:
Waarom zou ik dan een arm beest deprimeren dat me niets heeft aangedaan?
Jammer dat ik mijn deel opgeef.
Dan gooit hij het mes op de grond.
Maar de walvis neemt het
En op de vader jagen
Ze doorboort hem van de ene naar de andere kant.
Ah, ah, zegt neef Gaston
Het doet me denken aan de jacht, de vlinderjacht.
En daar gaan we.
Prosper bereidt de aandelen voor.
De moeder die rouwt om haar arme man.
En de walvis, de traan in het oog die de verwoeste haard aanschouwt
Plotseling huilt ze:
En waarom heb ik die arme dwaas vermoord?
Nu zullen de anderen me achtervolgen op de motor-godille
En dan zullen ze mijn hele kleine familie uitroeien.
Dus, barstend van een verontrustende lach
Ze loopt naar de deur en zegt:
Aan de weduwe trouwens.:
Mevrouw, als iemand me komt vragen ...
Wees vriendelijk en antwoord
De walvis is uit.
Zitten
Wacht hier.
In ongeveer vijftien jaar
Ze komt waarschijnlijk terug.