Les Frères Jacques — La complainte de la truite songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La complainte de la truite" van Les Frères Jacques.
Songteksten
Elle était jeune fille
Sortait tout droit de son couvent
Innocente et gentille
Qui n’avait pas seize ans
Le jeudi, jour de visite
Elle venait chez ma mère
Et elle nous jouait la Truite
La Truite de Schubert
Un soir de grand orage
Elle dut coucher à la maison
Or malgré son jeune âge
Elle avait de l’obstination
Et pendant trois heures de suite
Au milieu des éclairs
Elle nous a joué la Truite
La Truite de Schubert
On lui donna ma chambre
Moi je couchai dans le salon
Mais je crus bien comprendre
Que ça ne serait pas long
En effet elle revint bien vite
Pieds nus, dans les courants d’air
Pour me chanter la Truite
La Truite de Schubert
Ce fut un beau solfège
Pizzicattis coquins
Accords, trémolos et arpèges
Fantaisie à quatre mains
Mais à l’instant tout s’agite
Sous l’ardent aiguillon de la chair
Elle, elle fredonnait la Truite
La Truite de Schubert
Je lui dis: Gabrielle
Voyons, comprenez mon émoi
Il faut être fidèle
Ce sera Schubert ou moi
C’est alors que je compris bien vite
En lisant dans ses yeux pervers
Qu’elle me réclamait la suite
La suite du concert
Six mois après l’orage
Nous fûmes dans une situation
Telle que le mariage
Etait la seule solution
Mais avec un air insolite
Au lieu de dire oui au maire
Elle lui a chanté la Truite
La Truite de Schubert
C’est fou ce que nous fîmes
Contre cette obsession
On mit Gabrielle au régime
Lui supprimant le poisson
Mais par une journée maudite
Dans le vent, l’orage et les éclairs
Elle mit au monde une truite
Qu’elle baptisa Schubert
A présent je vis seul
Tout seul dans ma demeure
Gabrielle est partie et n’a plus sa raison
Dans sa chambre au Touquet elle reste des heures
Auprès d’un grand bocal où frétille un poisson
Et moi j’ai dit à Marguerite
Qui est ma vieille cuisinière
Ne me faites plus jamais de truite
Ça me donne de l’urticaire
Songtekstvertaling
Ze was een jong meisje.
Recht uit zijn klooster
Onschuldig en vriendelijk
Wie was er geen zestien?
Donderdag, bezoekdag
Ze kwam altijd naar mijn moeder.
En ze speelde forel voor ons.
De Schubertforel
Een stormachtige avond
Ze moest thuis slapen.
Goud ondanks zijn jonge leeftijd
Ze had koppigheid.
En drie uur achter elkaar.
In het midden van de bliksem
Ze speelde forel voor ons.
De Schubertforel
We gaven hem mijn kamer.
Ik sliep in de woonkamer.
Maar ik denk dat ik het begrijp.
Dat het niet lang zou duren.
Ze kwam inderdaad heel snel terug.
Blote voeten in tocht
Om Me De Forel Te Zingen
De Schubertforel
Het was een prachtige Solfeggio
Piquicattis ondeugend
Akkoorden, tremolos en arpeggios
Vierhandige Fantasie
Maar op dit moment is alles onrustig.
Onder de vurige steek van het vlees
Ze neuriede de forel.
De Schubertforel
Ik zeg haar:
Kom op, begrijp mijn emotie
Je moet trouw zijn.
Zal het Schubert of mij zijn?
Toen begreep ik het snel.
Lezen in haar perverse ogen
Dat ze me vroeg voor het vervolg
De voortzetting van het concert
Zes maanden na de storm
We zaten in een situatie
Zoals het huwelijk
Was de enige oplossing
Maar met een ongewone blik
In plaats van ja te zeggen tegen de burgemeester.
Ze zong forel voor hem.
De Schubertforel
Het is gek wat we deden.
Tegen deze obsessie
Gabrielle was op dieet.
Haar vis onderdrukken
Maar op een vervloekte dag
In de wind, onweer en bliksem
Ze heeft een forel gebaard.
Dat ze Schubert gedoopt heeft.
Nu woon ik alleen
Helemaal alleen in mijn verblijf
Gabrielle is weg en heeft niet meer gelijk.
In haar kamer bij Le Touquet blijft ze uren.
Naast een grote pot waar een vis trilt
En ik vertelde Marguerite
Wie is mijn oude kok?
Maak nooit meer forel van me.
Ik krijg er netelroos van.