Les Colocs — La maladresse songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La maladresse" van Les Colocs.
Songteksten
Veut-tu vraiment savoir quand tu me demandes ça va
C’est pas la vraie réponse, mais je ne te connais pas
C’est nickel tout est beau, le cerveau qui fonctionne
Te dirait le bonhomme qui parfois se sent comme
Une maladresse du hasard
La cavalerie toujours en retard, un mini-plaisir de passage
Vraiment pas d’quoi faire un fromage
Un innocent dans une prison, un point à la ligne d’horizon
Un journal qu’on a fini de lire, une photographie qu’on déchire
Un mendiant sur le mauvais trottoir, une vieille pute au fond d’un bar
Un loup dans une bergerie, un téléphone qu’on oublie
Une préface au Kāma-sūtra, un fauteuil vide au cinéma
Un paquet de clopes pas d’allumettes, comme un myope sans ses lunettes
Une valise sans poignée, un ours qui hiberne en été
Comme un ver de terre sur l’hameçon, un premier ministre en caleçon
Une aiguille dans une botte de foin, une affaire qu’on remet à demain
Un coup de canif dans le contrat, à un ami je dirais tout ça… mais…
Ce soir j’ai pas envie de parler, encore trop de choses à cacher
S’il-te-plaît ne me demande rien, je vais mentir et c’est pas bien
Mais si tu veux je t’offre une bière, je vais partir dans un moment
Ronger mon frein en solitaire, pour arrêter de faire semblant
Allez, salut, ben oui
J’m’en vais, ben, ouais c’est ça
J’rentre à la maison, et puis euh
Et puis on s’recroise une prochaine fois
Ben oui, ben
Non, ben j’sais pas
J’sais pas, non, quand j’vais revenir mais
À plus tard donc
Songtekstvertaling
Wil je echt weten wanneer je het mij vraagt?
Dat is niet het echte antwoord, maar ik ken je niet.
Het is nikkel alles is mooi, het brein dat werkt
Zou je zeggen de man die soms voelt als
Een willekeurige onhandigheid
De cavalerie altijd te laat, een miniplezier van de doorgang
Echt niet wat een kaas te maken
Een onschuldige in een gevangenis, een punt aan de horizon
Een krant die we hebben gelezen, een foto die we scheuren
Een bedelaar op de verkeerde stoep, een oude hoer op de bodem van een bar
Een wolf in een schaapskooi, een telefoon die we vergeten
Een voorwoord voor de Kāma-sūtra, een lege stoel in de bioscoop
Een pakje clopes geen lucifers, als een kortzichtig zonder bril
Een koffer zonder handvat, een beer die in de zomer overwint
Als een regenworm aan een haak, een premier in zijn ondergoed
Een naald in een hooiberg, een zaak die wordt uitgesteld tot morgen.
Een mes in het contract, tegen een vriend zou ik dit zeggen ... maar…
Vanavond wil ik niet praten, nog steeds te veel om te verbergen
Vraag me alsjeblieft niets, ik ga liegen en het is niet goed.
Maar als je wilt, trakteer ik je op een biertje. ik vertrek zo.
Knaagt alleen aan mijn rem, om te stoppen met doen alsof
Kom op.
Ik ga weg, nou, ja, dat is het.
Ik ga naar huis, en dan ...
En dan steken we de volgende keer weer over
Nou ja, nou ...
Nee, dat Weet ik niet.
Ik weet niet, nee, Wanneer Ik terug kom maar
Tot straks dan.