Les Amis D'ta Femme — Le prisonnier songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le prisonnier" van Les Amis D'ta Femme.
Songteksten
Un soldat se traînait sur la route
Les deux poignets liés
Un soldat se traînait sur la route
Avec ses vieux souliers
Tout le long de la ville
Il y avait des veuves
En le voyant si triste
Se mettaient à pleurer
Marche, brave soldat, marche
Il faut que tu marches
Car tu es prisonnier
Ils l’ont mis dans une forteresse
Les deux poignets liés
Ils l’ont mis dans une forteresse
Accroché par les pieds
Des hommes sont venus
Les lames affilées
Le sang sur sa peau nue
Commence à ruisseler
Parle, brave soldat, parle
Il faut que tu parles
Car tu es prisonnier
Si je dis ce que je ne veux dire
Je pourrai m’en aller
Si je dis ce que je ne veux dire
Ils vont me libérer
Mais si je veux me taire
Jamais ne reverrai
Ma femme ni ma mère
Et mes enfantelets
Pleure, brave soldat, pleure
Il faut que tu pleures
Comme les prisonniers
Quand il eut vendu ses camarades
On l’a laissé aller
Quand il eut vendu ses camarades
On l’a laissé aller
Portant sa pauvre honte
Son pauvre corps blessé
S’en alla sur la route
Avec ses vieux souliers
Marche, brave soldat, marche
Il faut que tu marches
Car ils t’ont libéré
Quand il est rentré dans sa demeure
Le temps avait coulé
Quand il est rentré dans sa demeure
Une lettre a trouvé
Pardonne-moi, mon homme
On ne peut pas toujours
Coucher avec un rêve
Et se passer d’amour
Crève, brave soldat, crève
Mieux vaut que tu crèves
On ira t’enterrer
Songtekstvertaling
Een soldaat sleepte over de weg
Beide polsen vastgebonden
Een soldaat sleepte over de weg
Met zijn oude schoenen.
Door de stad
Er waren weduwen.
Hem zo verdrietig zien
Begon te huilen
Lopen, dappere soldaat, lopen.
Je moet lopen.
Omdat je een gevangene bent.
Ze hebben hem in een fort gestopt.
Beide polsen vastgebonden
Ze hebben hem in een fort gestopt.
Aan de voeten gehangen
Er kwamen mannen.
Scherpe bladen
Bloed op haar blote huid
Begint te druppelen
Spreek, dappere soldaat, spreek.
Je moet praten.
Omdat je een gevangene bent.
Als Ik zeg wat ik niet bedoel
Ik kan gaan.
Als Ik zeg wat ik niet bedoel
Ze zullen me bevrijden.
Maar als Ik wil zwijgen
Ik zal je nooit meer zien.
Mijn vrouw en mijn moeder
En mijn kleine kinderen
Huil, dappere soldaat, huil
Je moet huilen.
Als gevangenen
Toen hij zijn kameraden verkocht
We laten hem gaan.
Toen hij zijn kameraden verkocht
We laten hem gaan.
Zijn arme schaamte dragen
Haar arme gewonde lichaam
Ging op de weg
Met zijn oude schoenen.
Lopen, dappere soldaat, lopen.
Je moet lopen.
Want zij hebben u bevrijd.
Toen hij terugkeerde naar zijn huis
De tijd was gezonken.
Toen hij terugkeerde naar zijn huis
Een brief gevonden
Vergeef me, man.
We kunnen niet altijd
Slapen met een droom
En zonder liefde
Sterf, dappere soldaat, sterf
Je kunt beter sterven.
We zullen je begraven.