Леонид Утёсов — Раскинулось море songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Раскинулось море" van Леонид Утёсов.
Songteksten
И волны бушуют вдали,
Товарищ, мы едем далёко,
Подальше от нашей земли.
Не слышно на палубе песен,
И Красное море шумит.
А берег — суров он и тесен,
Как вспомнишь, так сердце болит.
«Товарищ, я вахты не в силах стоять, —
Сказал кочегар кочегару, —
Огни в моих топках совсем догорят,
В котлах не сдержать мне уж пару!»
Товарищ ушёл, он лопату схватил,
Собравши последние силы.
Дверь топки привычным толчком отворил,
И пламя его озарило.
Окончив кидать, он напился воды,
Воды опреснённой, нечистой.
С лица его падал пот, сажи следы.
Услышал он речь машиниста:
«Ты, вахты не кончив, не смеешь бросать,
Механик тобой недоволен.
Ты к доктору должен пойти и сказать,
Лекарства он даст, если болен».
На палубу вышел — сознанья уж нет,
В глазах у него помутилось.
Увидел на миг ослепительный свет…
Упал, сердце больше не билось.
Всю ночь в лазарете покойник лежал,
В костюме матроса одетый,
В руках восковую свечу он держал,
Воск таял, жарою согретый.
К ногам привязали ему колосник
И койкою труп обернули.
Пришёл корабельный священник-старик,
И слёзы у многих сверкнули.
Напрасно старушка ждёт сына домой,
Её скажут — она зарыдает.
А волны бегут от винта за кормой,
И след их вдали пропадает.
Songtekstvertaling
En de golven razen in de verte,
Kameraad, we gaan ver.,
Weg van ons land.
Niet hoorbaar op het spel van liedjes,
En de Rode Zee is luidruchtig.
En de kust is hard en smal — ,
Als je het je herinnert, doet je hart pijn.
"Kameraad, ik kan niet tegen het horloge, —
De Stoker zei tegen de Stoker, —
De branden in mijn ovens zullen volledig uitbranden.,
Ik kan er niet een paar in de ketels houden!"
De vriend ging weg, hij pakte een schop.,
Je laatste kracht oproepen.
Hij opende de deur van de oven met een vertrouwde duw.,
En de vlammen ontstonden.
Toen hij klaar was met gooien, dronk hij wat water.,
Water ontzilt, onrein.
Het zweet viel van zijn gezicht, en roet zat op zijn gezicht.
Hij hoorde de bestuurder zeggen:
"Jij, die nog niet klaar bent met je horloge, durf niet weg te gaan,
De monteur is niet blij met je.
Je moet naar de dokter gaan en zeggen:,
Hij zal je medicijnen geven als hij ziek is."
Ik ging naar het dek - er is geen bewustzijn,
Zijn zicht vervaagde.
Ik zag even een verblindend licht.…
Ik viel, mijn hart stopte met kloppen.
De dode man lag de hele nacht in de ziekenboeg.,
Verkleed als zeeman,
Hij hield een kaarsje in zijn hand.,
De was smolt, verwarmd door de hitte.
Een rooster was aan zijn voeten gebonden.
En het bed was om het lijk gewikkeld.
De priester van het schip kwam - een oude man,
En de tranen van velen flitsen.
Tevergeefs wacht de oude vrouw op haar zoon thuis.,
Het zal je vertellen-het zal je aan het huilen maken.
En de golven lopen van de schroef achter.,
En hun spoor verdwijnt in de verte.