Леонид Агутин — Тайна склеенных страниц songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Тайна склеенных страниц" van Леонид Агутин.
Songteksten
Не написанный сценарий, не разыгранный пока,
Не начавшийся спектакль - безымянная река.
Неудачное сравнение, словно маленькая ложь.
Непослушное видение, без которого живешь.
Этот снег пока не тает, и к подножию не течет.
Эта птица не взлетает, и не падает еще.
Это словно бы по правде, только словно бы не в счет.
Нет ни счастья, ни тревоги, ни слезинки на глазах.
Не повернуты дороги предисловием назад.
Это милое явление невесомой красоты.
Не безумного падения, не отчаяния пустоты.
Неисчерпанная близость, непугающая даль.
Неволнительная радость, неманящая печаль.
Ничего пока не жалко, никого пока не жаль.
Как молчание богато, и невнятен разговор.
Этот камерный театр смотрит окнами во двор.
На заклеенной афише еле виден силуэт.
Если ты чего-то слышишь, кроме просто: "Да" и "Нет".
Утомленное плетение, полувзгляд полутонов.
Этот мир неоткровенен и, увы, давно не нов.
Но однажды он восстанет и падет безмолвно ниц,
Вот тогда-то и не станет тайны склеенных страниц.
Не сценарий удивляет, а один отдельный взгляд.
Эти роли не читают, их играют наугад.
Это маленькая тайна первозданной красоты,
Существует неслучайно, хоть случайность - это ты.
Все качаются на ветке и пытаются упасть,
Эти маленькие детки, эти рифмы как напасть.
Эти строчки на салфетке про нешуточную страсть.
Утомленное плетение, полувзгляд полутонов.
Этот мир неоткровенен и, увы, давно не нов.
Но однажды он восстанет и падет безмолвно ниц,
Вот тогда-то и не станет тайны склеенных страниц.
Songtekstvertaling
Het script is nog niet geschreven, nog niet afgespeeld,
Het stuk dat niet begon is een naamloze rivier.
Een ongelukkige vergelijking, als een kleine leugen.
Een onhandelbare visie waar je zonder leeft.
Deze sneeuw smelt nog niet, en het stroomt niet naar de bodem.
Deze vogel vertrekt niet en valt nog niet.
Het lijkt waar te zijn, maar het lijkt niet te tellen.
Er is geen geluk, geen angst, geen tranen in je ogen.
De wegen worden niet teruggedraaid door het voorwoord.
Dit is een schattig fenomeen van gewichtloze schoonheid.
Geen gekke val, niet de wanhoop van de leegte.
Onuitputtelijke nabijheid, onbevreesde afstand.
Napoleontische vreugde, namanama verdriet.
Ik heb nog nergens spijt van, Ik heb nog geen medelijden met iemand.
Hoe rijk de stilte is, en de conversatie intarticuleren.
Dit Kamertheater kijkt uit op de binnenplaats.
Een silhouet is nauwelijks zichtbaar op de geplakte poster.
Als je iets anders hoort dan alleen: Ja En Nee.
Vermoeide weven, halve glimp van halftonen.
Deze wereld is niet open en is helaas lang niet nieuw.
Maar op een dag zal hij opstaan en stil op zijn gezicht vallen.,
Dan zal er geen mysterie zijn van de lijmpagina ' s.
Het is niet het script dat verrast, maar een aparte blik.
Deze rollen worden niet gelezen, ze worden willekeurig gespeeld.
Dit is een klein geheim van ongerepte schoonheid.,
Er is een reden, zelfs als je een ongeluk bent.
Iedereen zwaait op een tak en probeert te vallen.,
Deze kleine kinderen, deze rijmpjes zijn als een aanval.
Deze lijnen op een servet gaan over serieuze passie.
Vermoeide weven, halve glimp van halftonen.
Deze wereld is niet open en is helaas lang niet nieuw.
Maar op een dag zal hij opstaan en stil op zijn gezicht vallen.,
Dan zal er geen mysterie zijn van de lijmpagina ' s.