Leonardo — Saudade de Minha Terra (Ao Vivo) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Saudade de Minha Terra (Ao Vivo)" van Leonardo.
Songteksten
De que me adianta viver na cidade
Se a felicidade não me acompanhar
Adeus paulistinha do meu coração
Lá pro meu sertão eu quero voltar
Ver a madrugada quando a passarada
Fazendo a alvorada começa a cantar
Com satisfação, eu arreio o burrão
Cortando o estradão, eu saio a galopar
E vou escutando o galo berrando
Sabiá cantando no jequitibá
Por Nossa Senhora, meu sertão querido
Vivo arrependido por ter te deixado
Essa nova vida aqui na cidade
De tanta saudade eu tenho chorado
Aqui tem alguém, diz que me quer bem
Mas não me convém, eu tenho pensado
Eu vivo com pena, pois essa morena
Não sabe o sistema que eu fui criado
Tô aqui cantando, de longe escutando
Alguém está chorando com o rádio ligado
Que saudade imensa do campo e do mato
Do nosso regato que corta as campina
Aos domingo eu ia passear de canoa
Nas lindas lagoas de águas cristalinas
Que doce lembrança daquela festança
Onde tinha dança e muitas meninas
Eu vivo hoje em dia sem ter alegria
O mundo judia mas também me ensina
Eu tô contrariado, mas não derrotado
Eu sou bem guiado pelas mãos divinas
Pra minha mãezinha já telegrafei
E já me cansei de tanto sofrer
Essa madrugada estarei de partida
Pra terra querida que me viu nascer
Já ouço sonhando o galo cantando
O inhambu piando no escurecer
A lua prateada clareando as estradas
A relva molhada desde o anoitecer
Eu preciso ir pra ver tudo ali
Foi lá que eu nasci, lá quero morrer
Songtekstvertaling
Wat heeft het voor zin om in de stad te wonen?
Als geluk me niet vergezelt
Vaarwel paulistinha van mijn hart
Daar in mijn achterland wil ik terugkomen
Zie de dageraad als de passarada
Het maken van de dageraad begint te zingen
Met tevredenheid gebruik ik de ezel
Als ik de weg bewandel, ga ik galopperen.
En ik luister naar de lul die schreeuwt
Sabah zingt in jechitiba
Voor Onze Lieve Vrouwe, mijn lieve land
Het spijt me dat ik je heb verlaten.
Dit nieuwe leven hier in de stad
Ik heb zoveel gehuild.
Hier is iemand die zegt dat hij van me houdt.
Maar het past niet bij me, Ik heb nagedacht
Ik leef met medelijden, want deze brunette ...
Ken het systeem niet dat ik gemaakt heb
Ik ben hier aan het zingen, van ver luisterend
Iemand huilt met de radio aan
Wat een immens verlangen naar het platteland en de Bush
Van ons ras dat de campina snijdt
Op zondag ging ik kanoën.
In de prachtige vijvers van kristalhelder water
Wat een zoete herinnering aan dat feest.
Waar had dance en veel meisjes
Ik leef tegenwoordig zonder vreugde
De Joodse wereld maar leert me ook
Ik ben boos, maar niet verslagen.
Ik word goed geleid door de goddelijke handen.
Voor mijn moeder al getelegrafeerd
En ik ben het zat om zoveel te lijden.
Vanmorgen vertrek ik.
Naar het land dat me zag geboren worden
Ik hoor al dromen de lul zingen
De inambu chirping verduistert niet
De Zilveren Maan die de wegen ontruimt
Het natte gras sinds de schemering
Ik moet daar alles zien.
Daar ben ik geboren, daar wil ik sterven.