Leonard Cohen — Stories Of The Street songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stories Of The Street" van Leonard Cohen.
Songteksten
The stories of the street are mine, the Spanish voices laugh.
The Cadillacs go creeping now through the night and the poison gas,
And I lean from my window sill in this old hotel I chose,
Yes one hand on my suicide, one hand on the rose.
I know you’ve heard it’s over now and war must surely come,
The cities they are broke in half and the middle men are gone.
But let me ask you one more time, O children of the dusk,
All these hunters who are shrieking now oh do they speak for us?
And where do all these highways go, now that we are free?
Why are the armies marching still that were coming home to me?
O lady with your legs so fine O stranger at your wheel,
You are locked into your suffering and your pleasures are the seal.
The age of lust is giving birth, and both the parents ask
The nurse to tell them fairy tales on both sides of the glass.
And now the infant with his cord is hauled in like a kite,
And one eye filled with blueprints, one eye filled with night.
O come with me my little one, we will find that farm
And grow us grass and apples there and keep all the animals warm.
And if by chance I wake at night and I ask you who I am,
O take me to the slaughterhouse, I will wait there with the lamb.
With one hand on the hexagram and one hand on the girl
I balance on a wishing well that all men call the world.
We are so small between the stars, so large against the sky,
And lost among the subway crowds I try to catch your eye.
Songtekstvertaling
De verhalen van de straat zijn van mij, de Spaanse stemmen lachen.
De Cadillacs kruipen nu door de nacht en het gifgas,
En ik leun van mijn vensterbank in een oud hotel dat ik koos,
Ja, één hand op mijn zelfmoord, één hand op de roos.
Ik weet dat je gehoord hebt dat het nu voorbij is en de oorlog moet zeker komen.,
De steden zijn doormidden gebroken en de middelmannen zijn weg.
Maar laat me u nog een keer vragen, O kinderen van de schemering,
Al die jagers die nu schreeuwen spreken ze voor ons?
En waar gaan al die snelwegen heen, nu we vrij zijn?
Waarom marcheren de legers nog steeds die naar huis kwamen?
O dame met je benen zo fijn o vreemdeling aan het stuur,
Je bent opgesloten in je lijden en je geneugten zijn het zegel.
De leeftijd van lust is bevallen, en beide ouders vragen
De verpleegster vertelt ze sprookjes aan beide kanten van het glas.
En nu wordt het kind met zijn koord binnengehaald als een vlieger.,
En een oog gevuld met blauwdrukken, een oog gevuld met nacht.
O kom met me mee mijn kleine, we zullen die boerderij vinden
En ons gras en appels laten groeien en alle dieren warm houden.
En als ik toevallig ' s nachts wakker word en vraag wie ik ben,
Breng me naar het slachthuis, ik wacht daar met het Lam.
Met één hand op het hexagram en één hand op het meisje.
Ik balanceer op een wensput die alle mannen de wereld noemen.
We zijn zo klein tussen de sterren, zo groot tegen de hemel.,
En verdwaald tussen de metro drukte probeer ik je aandacht te trekken.