Léo Ferré — Les indifférentes (Récital a Bobino - Les années Odéon) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les indifférentes (Récital a Bobino - Les années Odéon)" van Léo Ferré.
Songteksten
J’ai pris à Mackie son costume
Mais sa complainte sans appel
Qu’il se la chante à Withchapel
Je suis allergique à la brume
J’ai acheté, avec les rentes
Que me rapportent mes chansons
A un taulier de Barbizon
Une guinguette pas marrante
Même au plus beau de la saison
C’est pour mes belles indifférentes
Que je voulais mettre en prison !
Ces filles-là sont toutes celles
Qui jadis, quand j’avais du cœur
M’assassinaient d’un air moqueur
Ou bien se prétendaient pucelles
Leurs prénoms c’est monnaie courante
L’important, c’est qu’elles soient là
En frêles robes de gala
Et qu’elles soient restées charmantes
Mes Ophélie de cinéma
Elles ne sont plus indifférentes
Maintenant, elles ont peur de moi
Elles ne seront plus à personne
Elles garderont leur beauté
Pas plus qu’il n’y aura d'été
Pour elles ne viendra l’automne
Dans ce jardin où se lamente
A tout jamais le vent d’hiver
Sur le pick-up c’est le même air
D’une musique sidérante
Et qui leur tape sur les nerfs
Et mes belles indifférentes
Sont sensibles à ce truc pervers
Il faut les voir quand je radine
Grandi par mes talons bottier
Et que je prends un air altier
En faisant siffler ma badine
Elles m’apportent, déférentes
Mes cigarettes, mon whisky
Mais je ne dis jamais merci
Et garde une moue méprisante
A la manière de Mackie
Et mes belles indifférentes
De leurs mains glacées me supplient
Elles supplient pendant des heures
Ce n’est pas du travail bâclé
Et tout à coup je ferme à clef
Et je les laisse là, qui pleurent
N'écoutez pas les gens qui mentent
En disant qu’ils ont rencontré
L’une ou l’autre, ce n’est pas vrai !
C’est des sosies ou des parentes
Les vraies de vrai sont enfermées
Dans ma guinguette pas marrante
D’où elles ne sortiront jamais
Mes vraies, mes belles indifférentes
Que je n’ai pas cessé d’aimer
Songtekstvertaling
Ik nam Mackie ' s pak.
Maar zijn klaagzang zonder beroep
Laat hem het zingen voor Withapel
Ik ben allergisch voor nevel.
Ik kocht, met de annuïteiten
Wat Brengen mijn liedjes mij?
Naar een Barbizon Slager
Een guinguette niet grappig
Zelfs op het mooiste van het seizoen
Dit is voor mijn onverschillige schoonheden.
Die ik in de gevangenis wilde stoppen !
Deze meisjes zijn allemaal van die
Wie ooit, toen ik een hart had
Ze vermoordden me met een aanfluiting.
Of deed alsof hij dienstmeid was.
Hun voornamen zijn alledaags.
Het belangrijkste is dat ze er zijn.
In fragiele gala jurken
En dat ze charmant bleven
Mijn film Ophelia
Ze zijn niet langer onverschillig.
Nu zijn ze bang voor me.
Ze zullen van niemand meer zijn.
Ze zullen hun schoonheid behouden.
Niet meer dan de zomer.
Want zij zullen niet in de herfst komen
In deze tuin waar kreunt
Nooit de winterwind
Op de pick-up is het dezelfde lucht.
Van een duizelingwekkende Muziek
En dat raakt ze op de zenuwen.
En mijn mooie onverschilligheid
Zijn gevoelig voor dit kinky spul
Je moet ze zien als ik gierig ben.
Gegroeid door mijn laarzen hakken
En dat ik een verheven lucht neem
Mijn kleine meid laten fluiten
Ze brengen me, anders
Mijn sigaretten, mijn whisky
Maar ik zeg nooit dank je wel
En een minachtende pruillip
In de weg van Mackie
En mijn mooie onverschilligheid
Van hun ijzige handen smeek me
Ze smeken urenlang.
Dit is geen slordig werk.
En opeens doe ik de deur op slot.
En ik laat ze daar, huilend
Luister niet naar mensen die liegen.
Ze zeggen dat ze elkaar ontmoet hebben.
Hoe dan ook, het is niet waar !
Het zijn uitkijkposten of familieleden.
De echte zitten opgesloten.
In mijn guinguette niet grappig
Waar ze nooit meer uitkomen.
Mijn echte, mijn mooie onverschillig
Dat ik niet gestopt ben met liefhebben