Léo Ferré — L'albatros songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'albatros" van Léo Ferré.
Songteksten
Souvent, pour s’amuser, les hommes d'équipage
Prennent des albatros, vastes oiseaux des mers,
Qui suivent, indolents compagnons de voyage,
Le navire glissant sur les gouffres amers.
A peine les ont-ils déposés sur les planches,
Que ces rois de l’azur, maladroits et honteux,
Laissent piteusement leurs grandes ailes blanches
Comme des avirons traîner à coté d’eux.
Ce voyageur ailé, comme il est gauche et veule!
Lui, naguère si beau, qu’il est comique et laid!
L’un agace son bec avec un brûle-gueule,
L’autre mime, en boitant, l’infirme qui volait!
Le poête est semblable au prince des nuées
Qui hante la tempête et se rit de l’archer;
Exilé sur le sol au milieu des huées,
Ses ailes de géant l’empêchent de marcher.
Songtekstvertaling
Vaak, voor de lol, bemanningsleden
Neem albatrossen, grote vogels van de zee,
Die volgen, luide medereizigers,
Het schip glijdt over de bittere kloven.
Hebben ze ze nauwelijks op de planken gezet?,
Dat deze koningen van de Azure, onhandig en beschamend,
Jammer genoeg laten ze hun grote witte vleugels achter.
Zoals roeien naast hen.
Deze gevleugelde reiziger, zoals hij links en weduwnaar is!
Hij, eens zo mooi, dat hij komisch en lelijk is!
Men ergert zijn snavel met een mondbrander.,
De andere mime, mank, de kreupele die vloog!
De dichter lijkt op de Prins van de wolken.
Wie achtervolgt de storm en lacht om de boogschutter;
Verbannen naar de grond in het midden van Boe ' s,
Zijn reuzenvleugels voorkomen dat hij kan lopen.